Δευτέρα, 13 Απριλίου 2015

BIRDMAN, OR THE UNEXPECTED VIRTUE OF IGNORANCE - H απροσμενη αρετη της αφελειας



 

(Michael Keaton, Edward Norton, Emma Stone, Naomi Watts, Zach Galifianakis, Andrea Riseboroug - Σκηνοθεσια: Alejandro Gonzalez Inarritu)

Προκειται αναμφισβητητα περι αθλου. Σκηνοθετικου. Δυστυχως, ο Inarritu κερδισε το σκηνοθετικο στοιχημα που εβαλε, κερδισε και Οσκαρ (4, αναμεσα στα οποια ηταν και αυτο της Σκηνοθεσιας), ομως ολο αυτο ηταν κατι που κατ`εμε δεν αφορα σε καμια περιπτωση τον θεατη. Ουτε καν το θεμα της ταινιας δεν αφορα τον μεσο, τουλαχιστον, θεατη, ποσο μαλλον η ιδιαιτεροτητα της σκηνοθεσιας της. Για να το πουμε απλα: η ταινια -διαρκειας 2 περιπου ωρων- εχει γυριστει σε μονοπλανο. Σε πιο απλα λογια, μια ληψη. Ειναι κατορθωμα, ναι. Δεν εχει ξαναγινει. Το αποτελεσμα ομως, τον θεατη, τον κουραζει. Και ειλικρινα, δεν νομιζω οτι κανενας ανθρωπος ενδιαφερεται για το πως θα σκηνοθετησει ο εκαστοτε σκηνοθετης την ταινια του, μας νοιαζει το αποτελεσμα. Η συγκεκριμενη ταινια, θα ηταν αδιαφορη με μια φυσιολογικη σκηνοθεσια. Τωρα, ηταν απλα κουραστικη, χωρις να υπαρχει κανενας απολυτως λογος, εκτος απο την προφανη αλλαζονεια και φιλοδοξια του σκηνοθετη της. Οσο για το θεμα; Ενας ξοφλημενος ηθοποιος που προσπαθει να κανει comeback με μια θεατρικη παρασταση και τα προσωπα που εχει γυρω του... Τιποτα αλλο. Ακομη κι αυτο, δεν ενδιαφερει τον μεσο θεατη. Οσο για τον Michael Keaton, ο οποιος ηταν υποψηφιος για το Οσκαρ Α`Ανδρικου, δεν καταλαβαινω, τι ηταν αυτο που ειχε να κανει που να ειναι αξιο ενος Οσκαρ, περαν του οτι επαιξε λιγο τον εαυτο του δυστυχως... Κριμα το υπολοιπο πραγματικα αξιολογο καστ, και κριμα τις προσδοκιες που ειχαμε απο εναν σκηνοθετη σαν τον Inarritu. 




 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου