Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

W.E.






(Abbie Cornish, James D`Arcy, Andrea Riseborough, Oscar Isaac, Natalie Dormer - Σκηνοθεσια: Madonna)

Πολλοι ηταν αυτοι που αρνηθηκαν να δουν την ταινια ή εσπευσαν να την κακολογησουν πριν την δουν, μονο και μονο εξαιτιας της σκηνοθετικης αποπειρας της Madonna. Η αληθεια ειναι πως κι εγω, μολις το ακουσα, σκεφτηκα οτι "καλα, τωρα που περασε η μπογια της θα μας το παιξει σκηνοθετης;!" ...την ειδα ομως την ταινια. Απο περιεργεια και μονο, και επειδη τη Madonna παντα την συμπαθουσα. Παρ`ολα οσα εχει κανει κατα καιρους. Δεν γινεσαι τυχαια η Madonna οσο κι αν δεν αρεσει αυτο σε καποιους. Ας περασουμε στο δια ταυτα ομως!
Η ταινια μας αφηγειται την ιστορια της Γουολι, μιας νεαρης κοπελας που εχει εμμονη με την ιστορια αγαπης του Βασιλια Εδουαρδου και της αμερικανιδας Γουολις Σιμπσον, για την οποια και εγκατελειψε τελικα τον θρονο. Δυο παραλληλες ιστοριες αγαπης, εκτυλισσονται μπροστα στα ματια του θεατη, σε μια ταινια που ακριβως επειδη την εχει σκηνοθετησει η Madonna, κυλαει τοσο υπεροχα σαν να ξεφυλλιζεις τη Vogue! Καθε πλανο ειναι τοσο προσεκτικα μελετημενο και καλοστημμενο που ολη η ταινια μοιαζει μια κινουμενη εκθεση φωτογραφιας, ενω ειναι γεματη απο χρωμα και μουσικη (ναι, και μαλιστα υπεροχη μουσικη!!) Εξαιρετικη σκηνογραφια και υπεροχα κοστουμια, ενω η πιο συγχρονης εποχης μουσικη της ταινιας, δινει ενα μοναδικο υφος που απαρτιζει ενα retro glam συνολο, το οποιο σε μαγευει απο το πρωτο λεπτο! Δεν προκειται για αριστουργημα, ουτε θελει να πει κατι ιδιαιτερο, ουτε λεει κατι καινουριο -κι αν εχει ειπωθει η ιστορια του Εδουαρδου πια!!!- ομως το W.E. ειναι μια ταινια που απλα σε ταξιδευει, σε ξεκουραζει, σε κανει να ονειρευεσαι! Κι ειναι κι αυτο σημαντικο. Και ισως, απλα ισως, στην εποχη μας, να ειναι σημαντικοτερο για τον θεατη το να περασει καλα, παρα να καθεται να ψαχνει τα βαθυτερα νοηματα μιας "καλλιτεχνικα" σημαντικης ταινιας. Καπως ετσι, καταληγω οτι στη Madonna-σκηνοθετη, εγω βγαζω το καπελο!

 
 
  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου