Τρίτη, 22 Μαΐου 2012



ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΕΒΙΝ – We need to talk about Kevin / 2011
(Tilda Swinton, John C.Reilly, Ezra Miller)
Συγκλονηστικο! Δυνατο ψυχολογικο δραμα, εκπληκτικα επικαιρο και διαχρονικο μαζί, σφιχτοδεμενο, ιδιαιτερο, ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ερμηνειες, η Τιλντα Σουιντον είναι ισως στον πιο δυσκολο ρολο της ζωης της και είναι εξαιρετικη, καθως και ο νεαρος Εζρα Μιλλερ σε καθηλωνει αμα τη εμφανισει! Σιγουρα δεν είναι ευκολη ταινια, είναι όμως μια ταινια που αφορα ολους μας και αξιζει να τη δει κανεις. Σπαζοντας τη συνεχεια του χρονου, η σκηνοθετις Λιν Ραμσι, μας παραθετει την ιστορια του Κεβιν, ενός ιδιαιτερου παιδιου, και της μητερας του, και μονο σε βαθος χρονου σου επιτρεπει να ενωσεις τα κομματια της ιστοριας της, η οποια όμως τελικα αποτελει μια από τις πιο σοκαριστικες αλλα και σπουδαιες ιστοριες που εχουν ειπωθει ποτε! Σκληρο, ψυχοθορο, ταινια που μπηγει το μαχαιρι στο κοκαλο και σου σφιγγει το στομαχι από το πρωτο λεπτο, αλλα και βαθυτατα ανθρωπινη μαζί, μια ταινια που κανεις δεν πρεπει να χασει. Η Τιλντα Σουιντον στον ρολο της μητερας του Κεβιν, ενός εφηβου, που στην ημερα των γενεθλιων του, μπαινει στο σχολειο και σκοτωνει τους συμμαθητες του. Τοσο απλα. Ποιος εφταιξε; Η ιδια ή η φυση; Γιατι; Και τωρα; Τι συνεβη μ`αυτό το παιδι; Πολλα μεγαλα ερωτηματα στην ταινια, πολλες αληθειες, καμια απαντηση, δεν χρειαζεται αλλωστε, το μονο που χρειαζεται είναι να ειπωθουν καποια πραγματα. ‘Η εστω να τα αντιμετωπισουμε. Να τα σκεφτουμε. Να σταματησουμε να κρινουμε τα παντα ελαφρα τη καρδια. Δεν θελω να πω πολλα, γιατι είναι μια ΜΕΓΑΛΗ ταινια. Και τα λεει όλα εκεινη, οποτε απλα δειτε το!



Κυριακή, 22 Απριλίου 2012

PARIS, I LOVE YOU (a.k.a. Paris, je t`aime) / 2006

(Marianne Faithfull, Gaspard Ulliel, Steve Buscemi, Catalina Sandino Moreno, Miranda Richardson, Sergio Castellitto, Juliette Binoche, Willem Dafoe, Nick Nolte, Ludivine Sagnier, Maggie Gyllenhaal, Fanny Ardant, Bob Hoskins, Elijah Wood, Olga Kurylenko, Emily Mortimer, Rufus Sewell, Natalie Portman, Gena Rowlands, Ben Gazzara, Gerard Depardieu, Wes Craven, Alexander Payne – Σκηνοθεσια:Olivier Assayas, Joel & Ethan Coen, Isabel Coixet, Wes Craven, Alfonso Cuaron, Gerard Depardieu, Christopher Doyle, Alexander Payne, Walter Salles, Tom Tykwer, Gus Van Sant κ.α.)
Πανεμορφο!!! Γλυκο, ανθρωπινο, αστειο, πικρο, νοσταλγικο, παραμυθενιο, μια από τις ελαχιστες ταινιες που συνδυαζουν τοσα συναισθηματα, τοσους ανθρωπους, τοσες εικονες, τοσες μουσικες… Μια ταινια κυριολεκτικα γεματη από την αρχη μεχρι το τελος της, από ομορφια, με κάθε δυνατη εννοια της λεξης. Πολλες μικρες ιστοριες, με φοντο το Παρισι. Τιποτα περισσοτερο, τιποτα λιγοτερο. All star παραγωγη με διεθνεις αστερες σε μικρα ρολακια και πλειαδα σκηνοθετων, που πλαθουν ο καθενας την δικη του ιστορια… Μην το χασετε!



Ο ΠΙΠΙΛΑΣ – Thumbsucker / 2005

(Tilda Swinton, Keanu Reeves, Vince Vaughn, Benjamin Bratt, Vincent D`Onofrio
– Σκηνοθεσια:Mike Mills)
Εκκεντρικη δραμεντι, με ηρωα τον Τζαστιν, έναν νεαρο εφηβο που δεν μπορει να εγκαταλειψει την συνηθεια να πιπιλαει το δαχτυλο του! Μια παρεα τρελων χαρακτηρων, θα τον βοηθησουν ο καθενας με τον δικο του τροπο να κοψει την κακια του συνηθεια και να μεγαλωσει! Βλεπεται παρα πολύ ευχαριστα, αλλα δεν είναι κατι ιδιαιτερο…



PARTY MONSTER / 2003

(Seth Green, Macaulay Culkin, Chloe Sevigny, Marilyn Manson, Dylan McDermott)
Η αληθινη ιστορια του Μαϊκλ Αλιγκ, του παιδιου που βρισκοταν πισω από κάθε μεγαλο παρτυ της Νεας Υορκης, την δεκαετεια του`80. Η χλιδη και η μεγαλη ζωη από το πουθενα, η ομοφυλοφιλια του, και ο φονος του καλυτερου του φιλου, σ`ένα σοκαριστικο πορτραιτο, ενός ανθρωπου που δεν χωρουσε πουθενα… Λιγο κουραστικο εικαστικα, κυριως όμως από την απαραδεκτη ερμηνεια του Μακολεϊ που προσπαθει ματαια να μας πεισει ότι δεν είναι ο «Κεβιν» που μεγαλωσε, αλλα ενας καλος ηθοποιος (!), είναι όμως μια ιστορια που αξιζει να ξερουμε…



PINERO / 2001

(Benjamin Bratt)
Βιογραφια του Μιγκελ Πινιερο, ειδωλου της Λατινικης Αμερικης, που η πενα του θεωρηθηκε προπομπος της ραπ και χιπ χοπ μουσικης. Μικροκακοποιος, ναρκωμανης, αυτοκαταστροφικος, περιθωριακος, ποιητης, συγγραφεας, ηθοποιος. Ινδαλμα. Μορφη. Καλλιτεχνης. Η ταινια θεωρητικα θα ειχε ενδιαφερον, μεγαλο μαλιστα. Ο Μπεντζαμιν Μπρατ σε μια φιλοτιμη προσπαθεια που ενδεχομενως να είναι και η μεγαλυτερη ερμηνεια της ζωης του, δυστυχως όμως δεν στεκεται αρκετος και κανενας από τους υπολοιπους συντελεστες με πρωτο τον σκηνοθετη δεν φαινεται να νοιαζεται για την σημασια της ταινιας που ηθελαν να κανουν. Κοινως, την σκοτωνουν. 



Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012



Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΤΩΝ ΠΙΘΗΚΩΝ: Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ – Rise of the planet of the apes / 2011(James Franco, Andy Serkis, Freida Pinto, Brian Cox)
KATAΠΛΗΚΤΙΚΟ!!! Πρηκουελ του κλασσικου Πλανητη των Πιθηκων, η ταινια αφηγειται την ιστορια του Σεζαρ, του πρωτου ηγετη πιθηκων που πρωταγωνιστει στο οριτζιναλ εργο… Ομολογω ότι ημουν λιγο αρνητικη με την συγκεκριμενη ταινια. Ποτε δεν ημουν φαν του Πλανητη, δεν μου αρεσε το ριμεϊκ του Μπαρτον, και δεν εβρησκα κανενα λογο να κανουμε το 2011 παλι μια ταινια με πιθηκους, που παταει σ`ένα ναι μεν κλασσικο αλλα πολύ παλιο κονσεπτ! «Τι καινουριο μπορει να εχει πει;» ελεγα, αλλα εκανα λαθος… Η ταινια είναι συγκλονηστικη! Μια ιστορια με σπουδαια μηνυματα, παρα πολύ αληθινα, παρα πολύ επικαιρα, παρα πολύ ανθρωπινα, και μια ταινια επιστημονικης φαντασιας που μεχρι ενός σημειου είναι τοσο κοντα με την πραγματικοτητα που θα μπορουσε να είναι αληθινη ιστορια! Μεγαλα νοηματα, η φιλοδοξια, η αισθηση της υπεροχης, η εξουσια, ο ανθρωπος και το ζωο, η αλλαζονεια, τα ανωτερα οντα και η υποδουλωση οποιασδηποτε θεωρητικα «κατωτετρης ρατσας», η φιλια, η ανθρωπια και το «κτηνος» που τελικα είναι πολύ καλυτερος ανθρωπος από το δυποδο πολιτισμενο ον που θεωρουμε «ανθρωπο»! Μια ταινια που είναι τελεια από κάθε δυνατη αποψη! Εκπληκτικο στορυ, γραμμενο και δομημενο σωστα από το πρωτο μεχρι το τελευταιο δευτερολεπτο, ωραια εφφε, ένα μεγαλο θεαμα, καλοι ηθοποιοι, μια ταινια γεματη αναφορες σε κατι κλασσικο και διαχρονικο που ολοι εχουμε κατά νου, που καταφερνει όμως να διαφοροποιηθει και να πει κατι άλλο, και να γινει μια ταινια που δεν εχουμε ξαναδει και χρειαζεται να δουμε! Ωραιοι ηθοποιοι, και ο Αντυ Σερκις γι`άλλη μια φορα εκπληκτικος στον ρολο του Σεζαρ, είναι τρομακτικο το ποσο ευκολα καταφερνει να μεταμορφωνεται αυτος ο ανθρωπος, πιστευω ότι κάθε του ερμηνεια αποτελει μια σπουδη σ`ένα νέο ειδος υποκριτικης! Η ταινια ηταν υποψηφια για Οσκαρ Οπτικων Εφφε, αλλα τελικα δεν καταφερε να το κερδισει. Δεν ξερω αν θα την ελεγα οσκαρικη ταινια, αλλα είναι σιγουρα μια από εκεινες τις ταινιες που δεν θα φησουν κανεναν ασυγκινητο! Μην το χασετε!




ΠΙΣΤΕΨΕ ΜΕ – Trust / 2010(Clive Owen, Catherine Keener, Liana Liberato, Viola Davis
– Σκηνοθεσια:David Schwimmer)
Δυνατο ψυχολογικο δραμα, με ένα παρα πολύ καλο καστ και το αγαπημενο μας «φιλαρακι» να σκηνοθετει κατι εντελως διαφορετικο από οσα μας εχει μαθει! Αληθινο, επικαιρο, τρομακτικο, σκληρο, μια ταινια σφιχτη με μια ατμοσφαιρα που σου μεταδιδει επι τοπου τον κομπο στο στομαχι για την αθεατη απειλη που εχουμε ολοι πλεον μεσα στο ιδιο μας το σπιτι. Και που συνηθως την καλωσοριζουμε κιολας… Ο φοβος, η αγνοια κινδυνου, η αθωοτητα ενός παιδιου, η εμπιστοσυνη, η επικινδυνοτητα του κάθε φαινομενικα «καθως πρεπει» ανθρωπου, η επικοινωνια, τα μεσα κοινωνικης δικτυωσης που στην εποχη μας εχουν παρει τη θεση της προσωπικης ζωης, και η εμπιστοσυνη, κυριως η εμπιστοσυνη, αποτελουν τα κυριαρχα θεματα μιας ταινιας που καθηλωνει με τις αληθειες της, οι οποιες δυστυχως δεν απεχουν από τις ζωες ολων μας…


ΟΙ ΠΡΩΤΑΡΗΔΕΣ – Beginners / 2010(Ewan McGregor, Christopher Plummer, Melanie Laurent)
Δραματικη κομεντι, πολυ πικρο χιουμορ, ιδιαιτερη ταινια αλλα παρα πολύ ομορφη, πολύ γλυκια, πολύ ανθρωπινη, πολύ φιλοσοφημενη… Ενας τριανταρης γραφιστας, που ψαχνει το νοημα της ζωης του, χανει τον ομοφυλοφιλο πατερα του από καρκινο, και προσπαθει να επαναπροσδιορισει την ζωη του… Ο Κριστοφερ Πλαμμερ κερδισε το Οσκαρ Β`Ανδρικου ρολου σε μια εξαιρετικη ερμηνεια. Η ταινια εχει αυτοβιογραφικα στοιχεια του σκηνοθετη της, ο σκυλος είναι όλα τα λεφτα, και η ταινια οσο στενοχωρη κι αν φαινεται, σε αφηνει με ένα γλυκο χαμογελο… Μην το χασετε!





ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΗ ΨΥΧΗ – Insidious / 2010(Patrick Wilson, Rose Burne, Barbara Hershey)
Δυνατο μεταφυσικο θριλερ! Επιτελους, ειχα κατι χρονια να δω… Δεν είναι ότι πιο καλοφτιαγμενο από αποψη παραγωγης, όμως είναι δοσμενο αρκετα πειστικα ώστε να σε υποβαλλει και για πρωτη φορα στα χρονικα (!) …μια πρωτοτυπη υποθεση και εξυπνη σκηνοθεσια που σε κανει να πατας τις τσιριδες λες και εισαι ακομη δεκα χρονων! Αν ηταν λιγο πιο μεγαλη παραγωγη θα μιλουσαμε για αριστουργημα του ειδους όμως είναι η νέα μοδα των θριλερ το low budget και το ερασιτεχνικη καμερα… τι να πεις, δεν μπορεις να τα εχεις όλα!
Μια ησυχη αμερικανικη οικογενεια με δυο παιδια, ζει καπου στα προαστια, εχοντας προσφατα μετακομισει... Καπως ετσι δεν ξεκινανε όλα τα θριλερ; Ναι! Αυτό το αλλαζει όμως στην πορεια. Ο μεγαλος γιος της οικογενειας, ένα πρωι δεν ξυπναει. Τον πηγαινουν στο νοσοκομειο και οι γιατροι λενε πως βρισκεται σε κωμα, χωρις κανεις όμως να μπορει να εξηγησει το γιατι… Ο καιρος περναει, χωρις ο μικρος να παρουσιαζει καμια αλλαγη στην κατασταση του, μεχρι που η μητερα του, αρχιζει να παρατηρει περιεργα φαινομενα στο σπιτι… Η συνεχεια επι της οθονης! Εγγυομαι ότι οι λατρεις του ειδους θα το λατρεψουν!



Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ – A walk in the clouds / 1995(Keanu Reeves, Antony Quinn, Giancarlo Giannini)
Ρομαντικο δραμα εποχης, ατμοσφαιρικο, νοσταλγικο, ανθρωπινο, μια γλυκια και ομορφη ταινια, γεματη από παραμυθενιες εικονες, που σιγουρα αξιζει να δειτε, γιατι χωρις να είναι κατι το ιδιαιτερο, είναι μια από εκεινες τις ταινιες που όταν τις βλεπεις παντα προκαλλουν ομορφα συναισθηματα.
Ο Πωλ γυριζει από τον Β`Παγκοσμιο Πολεμο και στον δρομο για το σπιτι, γνωριζει την Βικτωρια, μια νεαρη και ομορφη μεξικανα, που φοβαται να γυρισει σπιτι της γιατι είναι εγκυος. Ο Πωλ της προτεινει να παει μαζί της και να συστηθει στον πατερα της, ως ο πατερας του παιδιου της.


Η ΠΕΝΝΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ – Quills / 2000(Geoffrey Rush, Kate Winslet, Joaquin Phoenix, Michael Caine
– Σκηνοθεσια:Philip Kaufman)
Εξαιρετικη ταινια εποχης, βιογραφια του Μαρκησιου Ντε Σαντ, παραφρονα, σαδιστη και αιρετικου για την εποχη του συγγραφεα. Πολύ δυνατο καστ σε τεραστιες ερμηνειες, καθηλωτικη ατμοσφαιρα, φοβερα κοστουμια, και μια ταινια σκοτεινη και καθολου ευχαριστη, που είναι όμως μια από τις καλυτερες βιογραφιες και μια από τις καλυτερες ταινιες εποχης που εχετε δει ποτε! Προταθηκε για τρια Οσκαρ, αυτό του Α`Ανδρικου ρολου για τον Τζεφρι Ρας, και Καλυτερης Σκηνογραφιας και Ενδυματολογιας, χωρις όμως να αποσπασει κανενα.
Γαλλια του 18ου αιωνα. Ο τοτε ασημος συγγραφεας, Μαρκησιος Ντε Σαντ, βρισκεται εγκλειστος σε ψυχιατρικη κλινικη. Καταφερνει να κερδισει την συμπαθεια του υπευθυνου αλλα και της Μαντλεν, μιας νεαρης πλυστρας, η οποια βγαζει κρυφα τα εργα του στον εξω κοσμο.


ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗ ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ ΓΟΥΛΦ; - Who`s afraid of Virginia Wolf? / 1966(Elizabeth Taylor, Richard Burton – Σκηνοθεσια:Mike Nichols)
Εξαιρετικη μεταφορα του θεατρικου εργου του Εντουαρτ Αλμπι, απο ένα κινηματογραφικο ζευγαρι που αφησε εποχη και μια ταινια καθηλωτικη ακομα και σημερα. Απεσπασε 5 Οσκαρ, αναμεσα σ`αυτά ηταν και το Α`Γυναικειου Ρολου για την Ελιζαμπεθ Τεϊλορ, ενώ ηταν υποψηφια για αλλα 8, αναμεσα στα οποια ηταν αυτό του Α`Ανδρικου Ρολου, Καλυτερης Σκηνοθεσιας, Καλυτερης Ταινιας αλλα και Καλυτερου Διασκευασμενου Σεναριου. Τα λογια είναι περιττα σε τετοιες περιπτωσεις... Δυστυχως είναι από τις ταινιες που δυσκολα μπορει κανεις να βρει, στην χωρα μας δεν εχει κυκλοφορησει ποτε σε dvd, οσες βιντεοκασσεττες εχουν απομεινει είναι συλλεκτικες, και οσοι εχουν την ευκαιρια να το δουν με οποιονδηποτε τροπο, πρεπει απλως να την αρπαξουν!



Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ – Cidade de deus / 2002(Σκηνοθεσια:Fernando Meirelles)
Βραζιλιανικη ταινια, σκληρη, δυνατη, σοκαριστικη, και δυστυχως απολυτα αληθινη. Προταθηκε για 4 Οσκαρ, αναμεσα στα οποια ηταν αυτά της Καλυτερης Σκηνοθεσιας, και Καλυτερου Διασκευασμενου Σεναριου.
Η ταινια μας μεταφερει στο Ριο Ντε Τζανεϊρο της δεκαετειας του `60, και φτανωντας μεχρι το 1980, εξιστορει τη φιλια δυο αγοριων, που μεγαλωνοντας στους δρομους της «πολης του Θεου» εξελισσονται ο ενας σε φωτογραφο και ο άλλος σε εμπορο ναρκωτικων.
Ιδιαιτερος σκηνοθετης, ιδιαιτερο ειδος κινηματογραφου, λιγο «ξενο» στα δεδομενα μας, αλλα μια ταινια που χωρις να είναι ευκολη, σιγουρα αξιζει να δειτε.



Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΤΗΓΑΝΙΤΕΣ ΝΤΟΜΑΤΕΣ – Fried green tomatoes / 1991(Kathy Bates, Mary Stuart Masterson, Mary Louise Parker, Jessica Tandy, Chris O`Donnell – Σκηνοθεσια:Jon Avnet)
Καθαρα γυναικεια ταινια, από τις καλυτερες του ειδους της όμως. Ωραιο καστ, η Καθυ Μπεητς σε έναν από τους ωραιοτερους ρολους της ζωης της, απολαυστικοτατη, μια κωμικοτραγικη φιγουρα που ειτε σε κανει να ξεκαρδιζεσαι ειτε σε κανει να σπαραζεις στο κλαμα από τη μια στιγμη στην άλλη, η ταινια, με δυο αφηγηματικους χρονους, πραγματευεται την γυναικεια φιλια, την ψυχοσυνθεση της νοικοκυρας, την απελευθερωση των γυναικων, τις προσδοκιες και τις ιδιαιτεροτητες κάθε γυναικας ξεχωριστα, ταινια πολύ ανθρωπινη και παρα πολύ ομορφη, που σιγουρα αξιζει να δειτε. Ηταν υποψηφια για δυο Οσκαρ, αυτό του Β`Γυναικειου ρολου για την Τζεσικα Ταντυ, και Καλυτερου Διασκευασμενου Σεναριου.


ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ – Oranges and sunshine / 2010(Emily Watson, Hugo Weaving, David Wenham)
Κοινωνικο δραμα, αυστραλεζικης παραγωγης, βασισμενο στα πραγματικα γεγονοτα που ενεπνευσαν το βιβλιο της Μαργκαρετ Χαμφρις, η οποια είναι και η κεντρικη ηρωιδα της ταινιας. Η Μαργκαρετ, κοινωνικη λειτουργος, στην Αγγλια της δεκαετειας του `80, ανακαλυπτει και φερνει στο φως της δημοσιοτητας την παρανομη ομαδικη μεταναστευση παιδιων που χωριστηκαν εν αγνοια τους από τις οικογενειες τους και σταλθηκαν στην Αυστραλια. Αντιμετωπη με την κυβερνηση και με κινδυνο της ζωης και της οικογενειας της, αποφασιζει, χρονια μετα να ενωσει τις διαλυμενες οικογενειες.


ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΗ – The resident / 2011
(Hillary Swank, Jeoffrey Dean Morgan, Christopher Lee)
Μετα από καποιες εξαιρετικες ταινιες, εξαιρετικες ερμηνειες, κανα δυο οσκαρ στο τσεπακι της, και μερικα χρονια απουσιας, η Χιλαρι Σουανκ, επιστρεφει, αποφασισμενη να τα αφησει όλα αυτά στο παρελθον, και να γινει η Ρεμπεκα Ντε Μορνε του 2011! πρωταγωνιστοντας σ`ένα δηθεν θριλερ που αποδεικνυεται μια από τις μεγαλυτερες βλακειες που μπορει να παρακολουθησει ποτε ανθρωπος!

Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΤΩΝ ΠΙΘΗΚΩΝ – Planet of the apes / 2001
(Mark Wahlberg, Helena Bonham Carter, Tim Roth, Michael Clarke Duncan, Paul Giamatti, Kris Kristofferson – Σκηνοθεσια:Tim Burton)
Ριμεϊκ της κλασσικης ταινιας επιστημονικης φαντασιας, δια χειρος Τιμ Μπαρτον, και ενδεχομενως η χειροτερη ταινια που εκανε ποτε! Δεν είναι κακο, είναι όμως αδιαφορο και ουδεμια σχεση εχει με την παραμυθενια ατμοσφαιρα που εχουμε συνηθισει και αγαπησει να βλεπουμε από τον Μπαρτον. Εφφε που μοιαζουν προχειρα και δεν είναι και τοσο καλυτερα από εκεινα της πρωτης ταινιας, ηθοποιοι που ναι μεν είναι καλοι αλλα ουσιαστικα βλεπεις έναν πιθηκο και τιποτα παραπανω και μια ταινια βαρετη οσο λιγες που δεν σωζεται από πουθενα.
ΤΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΜΙΑΣ ΚΥΡΙΑΣ – The portrait of a lady / 1996(Nicole Kidman, John Malkovich, Barbara Hershey, Mary Louise Parker, Christian Bale, Viggo Mortensen – Σκηνοθεσια:Jane Campion)
Δραμα εποχης. Καλοφτιαγμενη παραγωγη, πολύ δυνατο καστ, πολλες προσδοκιες που μενουν όμως λιγο στον αερα… Προκειται για την ιστορια της Ιζαμπελ Αρτσερ, μιας νεαρης αμερικανιδας που ταξιδευει στην Ευρωπη για να βρει τον εαυτο της. Ερωτες, παθη και ιντριγγες που ποτε δεν κορυφωνονται, σε μια ταινια με ατμοσφαιρα αλλα τιποτα το ιδιαιτερο στο συνολο της, μεγαλη διαρκεια και πολλες σιωπες που κουραζουν. Ηταν υποψηφιο για Οσκαρ Κοστουμιων και Β`Γυναικειου Ρολου για την Μπαρμπαρα Χερσεϊ.