Κυριακή, 19 Ιουνίου 2011

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ – Sleuth / 2007(Jude Law, Michael Caine – Σκηνοθεσια:Kenneth Branagh)
Εξαιρετικο! Ένα από τα πλεον δυνατα, ανατρεπτικα, εξυπνα, καλοπαιγμενα, καλοφτιαγμενα στυλιζαρισμενα και σεξι θα ελεγα, ψυχολογικα θριλερ που εχετε δει ποτε. Βασισμενο στο θεατρικο εργο του Αντονι Σαφερ, σε διασκευη του βραβευμενου με Νομπελ Χαρολντ Πιντερ, και σε σκηνοθεσια Κενεθ Μπρανα, αποτελει την πρωτη συνεργασια του Τζουντ Λο με τον Μαϊκλ Κεην, στη δευτερη όμως διασκευη ταινιας που κανει ο Τζουντ ερμηνευοντας έναν ρολο που ενσαρκωσε ο Μαϊκλ Κεην νεος! Δυο αντρες σ`ένα σπιτι. Τρεις σεκανς. Μια απροβλεπτη αναμετρηση. Μια συνεχης εναλλαγη ρολων. Ένα παιχνιδι εξουσιας. Και μυαλου… Δεν θα πω τιποτα παραπανω. Είναι απλα μια από τις ταινιες που πρεπει να δειτε. Καθηλωτικο, σατανικο και πανεξυπνο!



ΠΡΟΣΟΧΗ, ΠΟΘΟΣ – Lust, caution / 2007(Tony Leung – Σκηνοθεσια:Ang Lee)
Ασιατικο κατασκοπικο-ερωτικο θριλερ εποχης, αποτελεσε μια από τις ταινιες της χρονιας του 2007. Καλοφτιαγμενο, ατμοσφαιρικο, με την ατμοσφαιρα που μονο οι ασιατες ξερουν να φτιαχνουν, λιγο φλυαρο αλλα του το συγχωρεις.
Μεταφερομαστε στη Σανγκαη του Β` Παγκοσμιου Πολεμου. Μια νεαρη φοιτητρια, μελος μιας τρομοκρατικης οργανωσης, ριχνεται στο πλευρο του κυριου Γι, ισυχρης πολιτικης φιγουρας της Σανγκαης, με απωτερο σκοπο να τον δολοφονησει. Εκεινο που δεν εχει υπολογισει όμως είναι ότι πολύ συντομα και με την θεληση της θα γινει ερωμενη του…


ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΕΝΗΛΙΚΩΝ – Concenting adults / 1992
(Kevin Kline, Kevin Spacey, Mary Elisabeth Mastrantonio, Rebecca Miller, Forest Whitaker – Σκηνοθεσια: Alan J.Pakula)
Ερωτικο θριλερακι του `90… Καλοι ηθοποιοι, αλλα και παλι, σημερα, δεν φαινονται αρκετοι για σωσουν το προβλεψιμο και χιλιοειπωμενο της υποθεσης… Είναι ακριβως το στυλ της ταινιας που τοτε εκανε εντυπωση, αλλα σημερα δεν λεει τιποτα.
Ο Ριτσαρντ και η Πρισιλα είναι ένα ησυχο, ευτυχισμενο και απολυτα αμερικανικο ζευγαρι. Η ζωη τους μοιαζει να γίνεται ποιο ευχαριστη, όταν διπλα τους μετακομιζουν ο Εντι και η Κεϊ, μεχρι την στιγμη που ο Εντι θα προτεινει στον Ριτσαρντ να παει ο ενας με την γυναικα του αλλου.

ΠΙΑΣΕ ΜΕ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ – Catch me if you can / 2002
(Leonardo DiCaprio, Tom Hanks, Christopher Walken, Martin Sheen, Amy Adams, Jennifer Garner, Elizabeth Banks – Σκηνοθεσια:Steven Spielberg)
Αληθινη ιστορια, βιογραφια του Φρανκ Αμπαγκναλ, ενός απατεωνα που στα 18 του χρονια ειχε ηδη μια τεραστια περιουσια από διαφορες απατες στις οποιες υποδυοταν πιλοτους της Παναμερικαν, γιατρους και δικηγορους. Σε σκηνοθεσια του Στηβεν Σπιλμπεργκ και με ένα δυνατο πρωταγωνιστικο διδυμο, αποτελεσε μια από τις ταινιες της χρονιας και προταθηκε για δυο Οσκαρ, χωρις όμως να κερδισει κανενα. Οστοσο είναι από τις ταινιες που δεν βρηκα ποτε κανενα ενδιαφερον και θεωρω υπερεκτιμημενες…

ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ – Personal effects / 2009
(Michelle Pfeiffer, Ashton Kutcher, Kathy Bates)
Κοινωνικο δραμα, μετριο, παγερο, αδιαφορο, με εντελως λαθος καστ! Η Μισελ Φαϊφερ γερασε –ας το παραδεχτουμε πια!- και εχει αρχισει να γυριζει βλακειες. Ο Αστον από την άλλη, είναι πολύ ωραιος, αλλα μονο αυτό, οποτε μην του δινετε ρολους που απαιτουν υποκριτικη! Ας περιοριστει στο Punk`d, είναι πολύ καλος σ`αυτό, ή στις ρομαντικες βλακειες που παιζει συνηθως, αλλα όχι σε ρολο «ρολο», είναι τραγικος!
Μια ταινια για την απωλεια και για τον τροπο που βρισκει κανεις να συνεχισει, θα μπορουσε να είναι δυνατη, αλλα εγινε χλιαρη και στημμενη… Αυτος εχει χασει την αδελφη του. Αυτή τον αντρα της. Γνωριζονται και μοιραζονται τον πονο τους, και μπλα μπλα μπλα, γνωστη ιστορια, επρεπε να είναι καλυτερο.

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2011





ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΑΞΕΙ – The kids are all right / 2010(Julianne Moore, Annette Bening, Mark Ruffalo, Mia Wasikowska)
Η Νικ και η Τζουλς είναι ένα ομοφυλοφιλο ζευγαρι, που εδώ και χρονια μεγαλωνουν τα παιδια που εκαναν και οι δυο από τον ιδιο δωρητη σπερματος! Τι γίνεται όμως όταν τα παιδια μεγαλωνοντας αποφασιζουν να γνωρισουν τον βιολογικο τους πατερα;
Μια από τις καλυτερες κομεντι που εχω δει ποτε! Εξυπνο, επικαιρο, καυστικο, ουσιαστικο, σεξι, ομορφο! Εξαιρετικο καστ, καταπληκτικες ερμηνειες, ωραια χρωματα, αποψη, και επιτελους μια ταινια που χωρις να είναι κωμωδια, είναι ευχαριστη, αληθινη, χαιρεσαι να την βλεπεις και εχει όλα αυτά που ελπιζεις να βλεπεις σε ταινιες που ακουγονται ως «καλες». Προκειται για την αποδειξη του ότι Τεχνη, δεν σημαινει, αργο, βουβο, καταθλιπτικο, μιζερο και εκλεκτικο. Τεχνη σημαινει απλως αληθεια. Και ζωη… Και η ζωη εχει και το γελιο, και το κλαμα, και το σεξ, και τα χρωματα, και τους ομοφυλοφιλους και τα παιδια τους! Μην το χασετε!










ΟΙ ΠΕΙΡΑΤΕΣ ΤΗΣ ΚΑΡΑΙΒΙΚΗΣ: ΣΕ ΑΓΝΩΣΤΑ ΝΕΡΑ
– Pirates of the Caribbean: On stranger tides / 2011
(Johnny Depp, Penelope Cruz, Geoffrey Rush, Keith Richards
– Σκηνοθεσια:Rob Marshall)
Προκειται για την τεταρτη συνεχεια της επιτυχημενης σειρας ταινιων της Disney με ηρωα τον μοναδικο, αξιαγαπητο και ανεπαναληπτο πειρατη Τζακ Σπαρροου που τοσο μοναδικα εχει ενσαρκωσει ο Τζονι Ντεπ, και αυτή την φορα ειχαμε την ευκαιρια να απολαυσουμε και σε 3D!
Η παρεα εχει διαλυθει και ο Τζακ βρισκεται μονος να βολοδερνει με τα κυματα που τον οδηγουν στην Ανχελικα, μια παλια του αγαπη, κορη του περιβοητου πειρατη Μαυρογεννη, η οποια τον πειθει να την βοηθησει να ψαξουν για την πηγη της ζωης, την οποια όμως φαινεται να εχει βαλει στοχο και ο αιωνιος αντιπαλος του Τζακ, Καπτεν Μπαρμποσα! Καπως ετσι ξεκιναει μια απιστευτη περιπετεια γεματη από εξωτικα τοπια, χρωματα, γελιο αλλα και αγωνια…
Από τον σκηνοθετη Ρομπ Μαρσαλ αυτή τη φορα, τα Αγνωστα Νερα, στεκονται επαξια στο πλευρο των τριων πρωτων ταινιων, αλλα δεν καταφερνουν σε καμια περιπτωση να τις ξεπερασουν. Βλεπεται ευχαριστα –παντα βλεπεις ευχαριστα τον Τζακ Σπαρροου-προσκυνω!- , αλλα μεχρι εκει. Αν θελω να ειμαι αντικειμενικη οφειλω να πω ότι επρεπε να είναι αρκετα καλυτερο, λιγο πιο πολυπλοκη υποθεση, λιγο περισσοτερη αγωνια, λιγο περισσοτερα εφε, και περισσοτερη πλακα… Εχοντας δει το υπερθεαμα του Τελους του Κοσμου που επιμενω να λεω ότι ηταν η καλυτερη ταινια των Πειρατων και η καλυτερη αυτου του ειδους γενικοτερα, περιμενει κανεις πως τεσσερα χρονια μετα, και μαλιστα σε 3D, θα δει κατι πολύ πιο θεαματικο! Δεν ηταν. Είναι καλο, είναι ευχαριστο αλλα είναι ακριβως στο επιπεδο που ηταν η Καταρα του Μαυρου Μαργαριταριου, και το ειδα λιγο σαν πισωγυρισμα… Αλλα ειπαμε, στον Τζακ Σπαρροου δεν μπορεις ν`αντισταθεις, οποτε και παλι ναι, είναι ωραιο!


ΠΑΡΑΠΛΕΥΡΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ – The messenger / 2009(Woody Harrelson, Samantha Morton, Ben Foster, Jena Malone, Steve Buscemi)
Δυνατο κοινωνικο-πολεμικο-στρατιωτικο δραμα, εξαιρετικο καστ σε συνταρακτικες ερμηνειες, ταινια απολυτα εσωτερικη και ανθρωπιστικη, δυσκολο να την παρακολουθησει κανεις μεχρι τελους χωρις να αρχισει να ξεφυσαει από ένα σημειο και μετα, αξιζει όμως τον κοπο και κυριως για τις ερμηνειες της. Ο Χαρελσον αποδεικνυει γι`άλλη μια φορα ποσο μεγαλος ηθοποιος είναι, ενώ ο Φοστερ από`κει που δεν του ειχαμε δωσει και ιδιαιτερη σημασια, γίνεται μια αποκαλυψη που δεν μπορεις να ξεχασεις!


ΤΑ ΠΑΘΗ – The passion of the Christ / 2004(James Caviezel, Monica Bellucci, Maia Morgenstern – Σκηνοθεσια:Mel Gibson)
Άλλη μια μεγαλη ταινια, δια χειρος Μελ Γκιμπσον, μονο που εδώ μας τα χαλασε λιγο καθως όπως αποδειχτηκε τελικα, ο Μελ είναι από τους ανθρωπους που οσο μεγαλωνουν ξεφευγουν –με κάθε εννοια της λεξης!- Μετα τον θριαμβο του Braveheart, αποφασιζει να σκηνοθετησει την ιστορια της σταυρωσης του Χριστου. Η ταινια διχαζει κοινο και κριτικους, προκαλλει τεραστιες αντιδρασεις εξαιτιας των εξαιρετικα βιαιων σκηνων που αποτελουν το μεγαλυτερο μερος της ταινιας, αλλα και των αντισημιτικων μηνυματων της, απαγορευεται η προβολη της σε ορισμενες χωρες και κρινεται αυστηρως ακαταλληλη. Ακουγονται περιστατικα λιποθυμιων μεσα στις αιθουσες από το απανθρωπο των σκηνων της κι όλα αυτά φυσικα προκαλλουν την περιεργεια ακομη κι αυτων που δεν θα καθοντουσαν ποτε το 2004 να δουν άλλη μια εκδοχη της σταυρωσης! Αναμεσα σ`αυτους κι εγώ. Εχω δει απειρα θριλερ, αυστηρως ακαταλληλα και με τις πλεον σαδιστικες σφαγες που μπορει να φανταστει κανεις. Καπως ετσι, θεωρησα πως μπορουσα να δω και τα Παθη. Με μια διαφορα όμως. Η ταινια, αρχιζει λιγες ωρες πριν τη σταυρωση και αποτελει ουσιαστικα μια αναπαρασταση των βασανιστηριων. Η ιστορια όμως είναι γνωστη. Ο Χριστος σταυρωθηκε, πεθανε και μετα αναστηθηκε, επομενως γιατι να κατσω να το δω, για την ανατροπη;;; Στα πρωτα δεκα λεπτα ειχα αηδιασει και το στομαχι μου ειχε γυρισει κομπος. Δεν ειδα ποτε το παρακατω και θεωρω ότι δεν υπαρχει κανενας λογος για κανεναν ανθρωπο να καθισει ποτε να δει εστω και λιγα λεπτα από αυτή την ταινια! Είναι μια απαραδεκτη, απανθρωπη αηδια. Ακομη κι αν υποθεσουμε ότι τα πραγματα εγιναν ετσι οντως –πραγμα που ποτε δεν θα μαθουμε με σιγουρια- δεν υπαρχει κανενας λογος αυτό να γινει ταινια ή εγώ, εσύ και ο οποιοσδηποτε να σπαταλησει χρονο για κατι τετοιο. Επισης η ταινια μιλαει αραμαϊκα –για λογους ρεαλισμου- και η Μπελουτσι παιζει την Μαγδαληνη, δηλαδη ποσα ν`αντεξει ενας ανθρωπος??? Παρολα αυτά, από καποιους θεωρειται αριστουργημα.




Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΝΑ ΡΟΖ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΚΙ ΕΝΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ – Wag the dog / 1997(Robert De Niro, Dustin Hoffman, Anne Heche, Denis Leary, Kirsten Dunst, William H. Macy, Woody Harrelson – Σκηνοθεσια:Barry Levinson)
Διασκεδαστικη, πανεξυπνη και καυστικοτατη πολιτικη σατιρα, με δυο μεγαλους πρωταγωνιστες να πλαισιονωνται από ένα επισης αξιολογο καστ. Στα πλαισια του προεκλογικου αγωνα, οι ανθρωποι του προεδρου, πλησιαζουν έναν παραγωγο του Χολλιγουντ και του ζητανε να στησει έναν ολοκληρο πολεμο με σκοπο να ξεχασει ο κοσμος ένα σεξουαλικο σκανδαλο του προεδρου!


ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑΣ – Fair game / 2010(Sean Penn, Naomi Watts)
Κατασκοπικη περιπετεια βασισμενη σε αληθινα γεγονοτα με τον Σων Πεν και την Ναομι Γουοτς να συναντιουνται γι`άλλη μια φορα στους πρωταγωνιστικους ρολους. Μονο που αυτή τη φορα καπου δεν τους εκατσε… Πολλα ονοματα, πολλες ημερομηνιες, πολλη κατασκοπια, πολλα πολιτικα που κανεις δεν σου εξηγει ποιος, που, γιατι και ποτε και πολύ απλα είναι μια ταινια από την οποια δεν καταλαβαινεις ποτε τιποτα! Ελπιζεις ότι καπου θα δεσει και θα βγαλεις ακρη, αλλα πολλα θες!