Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011







ΜΑΥΡΟΣ ΚΥΚΝΟΣ - Black swan(Natalie Portman, Vincent Cassel, Mila Cunis, Winona Ryder, Barbara Hersey - Σκηνοθεσια:Darren Aronofsky)
Προκειται αδιαμφισβιτητα για την ταινια της χρονιας! Ενα σφιχτο ψυχολογικο θριλερ που σε καθηλωνει απο το πρωτο λεπτο, συνδυαζοντας με μια μαεστρια που μονο ο Αρονοφσκι γνωριζει, ολα τα στοιχεια των προηγουμενων ταινιων του, και τα εξελισσει σε μια ταινια που αν δεν λατρευα τοσο πολυ τη δουλεια του στο Ρεκβιεμ για ενα Ονειρο, θα ελεγα πως ειναι σιγουρα οτι καλυτερο εχει κανει!
Η Νινα, μια νεαρη μπαλαρινα, που ζει με την καταπιεστικη μητερα της, αποτελει την πρωτη επιλογη του σκηνοθετη Τομα Λιροϊ για τον πρωταγωνιστικο ρολο στην Λιμνη των Κυκνων. Η Νινα εκφραζει ολα τα στοιχεια της αγνης ομορφιας που εμπεριεχονται στον ρολο της Οντετ, του λευκου κυκνου, αλλα κανενα απο αυτα της Οντιλ, του μαυρου κυκνου, ο οποιος ερμηνευεται απο την ιδια μπαλαρινα. Αντικαταστατρια του ρολου της, η Λιλι, μια χορευτρια που αποτελει την ρεαλιστικη προσωποποιηση της Οντιλ, οπως η Νινα της Οντετ. Μια διαστροφικη φιλια αρχιζει να αναπτυσσεται αναμεσα στις δυο κοπελες, και οσο περναει ο καιρος, η Νινα, φανερα αυτοκαταστροφικη, αρχιζει να βυθιζεται σ`ενα σκοτεινο ταξιδι ανακαλυψης του μαυρου κυκνου, μεσα της.
Μια ταινια σπανιας αισθητικης, συνδυαζει τον ρομαντισμο και την ευαισθησια του κλασσικου μπαλετου, με τα στοιχεια του τρομου των κλασσικων ψυχολογικων θριλερ, ενα σκοτεινα ποιητικο αριστουργημα θα ελεγα στο συνολο, μια καταβαση στην παρανοια και στα αδυτα της ψυχης ενος πλασματος που ασφυκτια, και το καταπληκτικο ψυχογραφημα ενος καλλιτεχνη που χανεται βασανιστικα μεσα στον ιδιο του τον ρολο...
Η Ναταλι Πορτμαν, σε μια απο τις πλεον συγκλονιστικες και απαιτητικες ερμηνειες της ζωης της, και για πρωτη φορα σ`εναν σκοτεινο ρολο, ειναι απλα μαγευτικη και δεν σ`αφηνει ουτε λεπτο να φανταστεις καποια αλλη στην θεση της, σ`ενα ταξιδι ανακαλυψης του ιδιου της του εαυτου, την βλεπεις να περνα απο την αδυναμια στην δυναμη, απο το καλο στο κακο, απο την υποταγη στην κυριαρχια, για να φτασει τελικα να λαμψει σ`ενα εκτφλωτικο φως. Ο Μαυρος Κυκνος της Πορτμαν στο φιναλε της ταινιας ειναι μια σκηνη τοσο μεγαλειωδης και επιβλητικη που σιγουρα θα μεινει στην ιστορια του κινηματογραφου, κανοντας καθε πραγματικη μπαλαρινα να ζηλεψει, και κερδιζοντας επαξια μια θεση διπλα στα μεγεθη της Σκαρλετ Ο`Χαρα της Βιβιαν Λη, ή τον Κοβαλσκι του Μαρλον Μπραντο.
Ο Μαυρος Κυκνος ομως δεν ειναι μονο μια ταινια για μια μπαλαρινα που παλευει με τον ρολο της. Καταρχας δεν ειναι ταινια που μπαινει σε καλουπια ή χωραει σε μια κατηγορια... Θεματα οπως η καταπιεση, ο ψυχαναγκασμος, η σεξουαλικη κακοποιηση και παρενοχληση, η αυτοκαταστροφη, τα ονειρα και η φιλοδοξια, η διψα για ζωη, το παθος, οι δαιμονες των καλλιτεχνων, η αντιζηλεια και ο σκληρος κοσμος της τεχνης, η αγνοτητα και ο σεξουαλισμος, η παρανοια και μια τρομακτικη καθαρση, συνθετουν μια ταινια που κανενας δεν πρεπει να χασει.
Μια ταινια που παταει στην Λιμνη των Κυκνων, περιττο να πω οτι εχει φανταστικη μουσικη! Εχει ομως και εξαιρετικη φωτογραφια, κοστουμια και ατμοσφαιρα σαν συνολο, γεγονος που φυσικα δεν αποτελει εκπληξη αν εχει δει κανεις κι αλλες ταινιες του Αρονοφσκι... Συνδυαζοντας την οπτικη μεθη, απο την Πηγη της Ζωης, με την ενταση και τον κομπο που σφιγγει ολο και πιο πολυ το στομαχι σου, απο το Ρεκβιεμ για ενα Ονειρο, μαζι με την εσωτερικη αναζητηση του Παλαιστη και την παρανοια του Π, δημιουργει μια μεταμοντερνα, χορευτικη, και ταυτοχρονα εντελως πρωτοτυπη εκδοχη της Αποστροφης (ειναι αδυνατον νομιζω να μην δει κανεις τα κοινα σημεια τους), αψογα δομημενη και μοναδικα σκηνοθετημενη, πανεξυπνη η χρηση των καθρεφτων στην ταινια ως αντανακλαση της αλλης πλευρας της Νινα, εξαιρετικο το μακιγιαζ και μια ταινια απλως τελεια, που θα αποτελεσει το κινηματογραφικο γεγονος του 2011! Ειμαι σιγουρη! ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ!