Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011



ΤΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΤΟΥ ΝΤΟΡΙΑΝ ΓΚΡΕΥ – Dorian Gray / 2009(Colin Firth, Ben Chaplin, Rebecca Hall)
Μεταφορα του κλασσικου εργου του Οσκαρ Γουαϊλντ στη μεγαλη οθονη. Μια ιστορια παντα επικαιρη, παντα ουσιαστικη, παντα γεματη από μεγαλα νοηματα και αληθειες, με μια μαεστρικοτατη σκηνοθεσια και μια εξαιρετικα υποβλητικη ατμοσφαιρα, καταπληκτικη σκηνογραφια, ωραιοι ηθοποιοι και ένα σπουδαιο εργο που μετατρεπεται σε μια πολύ ωραια ταινια από κάθε αποψη.
Η ιστορια γνωστη. Ο Ντοριαν Γκρεϋ, ο πανεμορφος και φιλοδοξος νεαρος που πουλαει την ψυχη του στο διαβολο με ανταλλαγμα μια ζωη απολαυσεων. Ένα εργο για την ομορφια των ανθρωπινων ελαττωματων, την ματαιοδοξια και την απληστια, τον εγωισμο, και ένα από τα σημαντικοτερα εργα στην ιστορια της λογοτεχνιας στην καλυτερη δυνατη μεταφορα του.


Ο ΠΥΓΜΑΧΟΣ – The boxer / 1997(Daniel Day Lewis, Emily Watson, Brian Cox – Σκηνοθεσια:Jim Sheridan)
Δυνατη δραματικη περιπετεια, μια από τις πλεον γνωστες και παλιες καλες ταινιες του Day Lewis, και άλλη μια φορα που επιστρεφει με τις ταινιες του στην πολιτικη κατασταση της Ιρλανδιας. Ο 19χρονος Ντανυ φυλακιζεται για την εμπλοκη του με τις δραστηριοτητες του ΙΡΑ. Δεκατεσσερα χρονια μετα, επιστρεφει ελευθερος στη γειτονια που μεγαλωσε και προσπαθει να φτιαξει τη ζωη και την καριερα του ως πυγμαχος. Τιποτα όμως δεν είναι τοσο απλο οσο φαινεται.


ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΥΚΟΥΣ – Survivre avec les loups / 2007ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!!! Γαλλικη παραγωγη, αγνωστοι ηθοποιοι και αγνωστη σκηνοθετις, κι όμως μια ταινια που καθηλωνει, συγκλονιζει και ανατριχιαζει και μια αληθινη ιστορια για την δυναμη της ανθρωπινης θελησης, την αγαπη, την απογνωση και την τρομακτικη πολλες φορες ανθρωπια των «τερατων» της φυσης…
1942. Η Μισα, ένα μικρο κοριτσακι εβραϊκης καταγωγης, χωριζεται από τους γονεις της, όταν εκεινοι πεφτουν στα χερια των γερμανων. Η Μισα βρισκεται να μεγαλωνει με μια αναδοχη οικογενεια, συντομα όμως το σκαει με σκοπο να βρει τους γονεις της. Ξεκινωντας από το Βελγιο, φτανει στην Ουκρανια με τα ποδια, διασχιζοντας δαση και αψηφωντας κρυο και πεινα, με μοναδικο της συμμαχο τους λυκους. Μια αληθινη ιστορια που θυμιζει παραμυθι, σου σπαραζει την καρδια με κάθε δυνατο τροπο και μια ιστορια που απλα δεν σ`αφηνει να την ξεχασεις. Ποτε.
Η ταινια βασιστηκε στα απομνημωνευματα της Μισα, τα οποια μεχρι το 2008, αμφισβητουνταν. Η ιδια, δηλωσε σε συνεντευξη της ότι μπορει να μην είναι ακριβως πραγματικοτητα, είναι όμως η πραγματικοτητα που εζησε εκεινη τοτε, λεγοντας ότι ηταν εξαιρετικα δυσκολο σ`εκεινη την περιοδο να διακρινει την αληθεια από την φαντασια της. Όπως και να`χει, η ταινια είναι τοσο ουσιαστικη που τιποτα άλλο δεν εχει σημασια. Μην το χασετε.


ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΙΣΒΟΛΗ – Battle Los Angeles / 2011(Aaron Eckhart, Bridget Moynahan, Michelle Rodriguez)
Ταινια επιστημονικης φαντασιας που ματαια προσπαθησε να κανει τη διαφορα. Ακολουθωντας μια ομαδα πεζοναυτων, η ταινια καταγραφει τα γεγονοτα μιας επιθεσης εξωγηινων δυναμεων στο Λος Αντζελες. Με μια ατμοσφαιρα ντοκυμαντερ και με εικονες που θυμιζουν στρατιωτικη ταινια, καταρριπτει κάθε προσδοκια του θεατη σε χροντο d-t. Είναι καποιες ταινιες που δεν είναι σπουδαιες αλλα λες, οκ, δεν εχω κατι άλλο να κανω, ας το δω. Αυτή δεν είναι μια από αυτές. Ακομη κι αν δεν εχετε τιποτα μα ΤΙΠΟΤΑ να κανετε, καθιστε να απολαυσετε τη βαρεμαρα σας. Θα είναι πολύ πιο ευχαριστη.



ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ – Winter`s bone / 2010Ηταν το outsider της χρονιας. Αγνωστοι ηθοποιοι, αγνωστη σκηνοθετις, και παρολα αυτά η ταινια εκανε παταγο και εφτασε στα Οσκαρ με τεσσερις υποψηφιοτητες στις κατηγοριες Καλυτερης Ταινιας, Καλυτερου Διασκευασμενου Σεναριου, Β` Ανδρικου Ρολου και Α` Γυναικειου Ρολου, χωρις όμως να αποσπασει κανενα. Οστοσο… δεν καταλαβα προς τι ο ντορος. Μια δραματικη περιπετεια, όπως αμετρητες άλλες, εκνευριστικα αργοι ρυθμοι, ένα στορυ που εχει καποιο στοιχειωδες ενδιαφερον αλλα δεν καιγεσαι κιολας και μια ταινια που στο συνολο της θα τη χαρακτηριζα αδιαφορη… Μια πιτσιρικα καπου στην επαρχια της αμερικης, βρισκεται ξαφνικα μπλεγμενη με εμπορους ναρκωτικων που ειχαν παρε δωσε με τον νεκρο πατερα της…



Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2011





ΠΡΙΝ ΠΕΣΕΙ Η ΝΥΧΤΑ – Before night falls / 2000(Javier Bardem, Johnny Depp, Sean Penn, Diego Luna, Olivier Martinez
– Σκηνοθεσια:Julian Schnabel)
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ! Συγκλονιστικες ερμηνειες, καταπληκτικη σκηνοθεσια, ταραγμενες εποχες, αληθινα γεγονοτα, και μια αληθινη συνταρακτικη ιστορια που εναλλασσει το φως με το σκοταδι όπως μονο η πραγματικη ζωη ξερει. Ενας μεγαλος σκηνοθετης που ξερει να σε καθηλωνει χωρις κανενα ελεος, ένα από τα καλυτερα επιτελεια ηθοποιων που βρεθηκαν ποτε σε ταινια, ο Μπαρδεμ είναι σπαρακτικος και εδώ βρισκεται σε έναν από τους σπουδαιοτερους ρολους της μεχρι τωρα καριερας του, για κακη του τυχη όμως βρεθηκε απεναντι από τον Τζονι Ντεπ, ο οποιος με μια δεκαπενταλεπτη εμφανιση κατορθωνει μαεστρικα να κλεψει την παρασταση σε έναν διπλο ρολο εκπληξη! Ζορικη ταινια, δυσκολο θεμα, θελει διαθεση να τη δει κανεις, αλλα οποτε βρειτε την ορεξη για κατι που θα σας βαλει σε σκεψη, σιγουρα αξιζει τον κοπο.
Η ταινια είναι μεταφορα του αυτοβιογραφικου βιβλιου του Ρεϊναλντο Αρενας, Πριν Πεσει η Νυχτα. Ο κουβανος συγγραφεας, δηλωνοντας ανοιχτα την ομοφυλοφυλια του μεσα από τα εργα του και με το επαναστατικο του εργο μαζί τους επαναστατες του Καστρο, φυλακιζεται, εξοριζεται και καταληγει απορος τελικα στο Μανχαταν, μεχρι να ερθει η πολυποθητη αναγνωριση. Η δυσκολη και ταραγμενη ζωη ενός μεγαλου καλλιτεχνη, παρατιθεται μοναδικα με σεβασμο στο εργο και την προσωπικοτητα του, για να γινει μια συνταρακτικη ταινια-γροθια στο στομαχι, που κανεις δεν πρεπει να χασει!!!




ΠΡΙΝ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΟΤΙ ΠΕΘΑΝΕΣ
– Before the devil knows you`re dead / 2007
(Ethan Hawke, Philip Seymour Hoffman, Marisa Tomey, Albert Finney
– Σκηνοθεσια:Sidney Lumet)
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!!! ΚΑΘΗΛΩΤΙΚΟ!!! ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ!!! Μια από τις ταινιες που ποτε κανεις δεν πρεπει να χασει για κανεναν λογο!!! Αν όχι η καλυτερη ταινια του 2007, σιγουρα ηταν μεσα στις πεντε καλυτερες κατά την ταπεινη μου αποψη… Συγκλονιστικες ερμηνειες και μια δυνατη δραματικη περιπετεια που αγγιζει τα βαθη και τα νοηματα των αρχαιων τραγωδιων. Οι δεσμοι αιματος συναντουν την απογνωση και τη φιλοδοξια σ`ένα δραμα χαρακτηρων τοσο πραγματικων που σε σοκαρουν από το πρωτο λεπτο για να σε οδηγησουν στον σπαραγμο του φιναλε τους. Το κυκνειο ασμα του Σιντνεϊ Λιουμετ αποτελει την μεγαλυτερη αποδειξη ενός καλλιτεχνη που δικαιωματικα κερδισε την θεση του στο πανθεον του Χολυγουντ.
Ο Αντι και ο Χανκ, δυο αδελφια, αποφασιζουν ο καθενας για δικους τους λογους, να οργανωσουν μια ληστεια στο κοσμηματοπωλειο των γονιω τους. Όταν τα πραγματα ξεφευγουν από τον ελεγχο τους, αρχιζει μια περιπετεια αλυσιδωτων αντιδρασεων με τρομακτικες συνεπειες για ολους.
ΠΑΡΙΣΙ-ΤΕΞΑΣ – Paris,Texas / 1984(Harry Dean Stanton, Nastassja Kinski – Σκηνοθεσια:Wim Wenders)
Δυνατο εσωτερικο δραμα με θεμα την αναζητηση της ταυτοτητας ενός χαμενου ανθρωπου, θεμα κυριαρχο στις ταινιες του Βεντερς… Υποτονικο αλλα και υποβλητικο ταυτοχρονα, με τη σκυθρωπη φιγουρα του Σταντον να σε στοιχειωνει, το Παρισι Τεξας είναι μια ταινια σταθμος στην ιστορια του κινηματογραφου, και μια βαθια ανθρωπινη περιπλανηση στην ακρη της μοναξιας.


ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ – The game / 1997(Michael Douglas, Sean Penn, Deborah Kara Unger, Armin Mueller Stahl
– Σκηνοθεσια:David Fincher)
Δυνατο ψυχολογικο θριλερ, ισως η καλυτερη ταινια του Μαϊκλ Νταγκλας και μια καταπληκτικη ερμηνεια από τον Σων Πεν. Από τον Φιντσερ εχουμε δει και καλυτερες ταινιες βεβαια, αλλα και παλι το Παιχνιδι είναι ένα θριλερ από τα καλυτερα εκεινης της χρονιας και σε πολύ καλο επιπεδο ακομη και για τα σημερινα δεδομενα.
Ο Νικολας Βαν Ορτον είναι ενας ανθρωπος που τα εχει όλα, δυναμη και πλουτο, αλλα εχει πλεον χασει κάθε χαρα και ενδιαφερον στη ζωη. Την ημερα των γενεθλιων του παιρνει ένα περιεργο δωρο από τον αδελφο του Κονραντ. Θα παρει μερος σε ένα ψυχολογικο παιχνιδι που θα τον κανει να δει τη ζωη αλλιως. Το παιχνιδι όμως μπορει να εχει καταστροφικες συνεπειες…


Η ΠΡΟΤΑΣΗ – The proposal / 2009(Sandra Bullock, Ryan Reynolds, Mary Steenburgen)
Να τωρα αυτό, είναι μια παρα πολύ καλη αμερικανικη κωμωδια!! Παρα πολύ καλη! Εξυπνη, ευχαριστη, ξεκαρδιστικη πολλες φορες, με τη Σαντρα Μπουλοκ να κανει αυτό που ξερει καλά, τον Ραϊαν Ρεϋνολντς να χαιρεσαι και μονο που τον βλεπεις και μια ταινια που επιτελους σου φτιαχνει τη διαθεση! Η Μαργκαρετ είναι το πιεστικο αφεντικο του νεαρου και ομορφου Αντριου. Όταν η βιζα της ληγει και απειλειται με απελαση στον Καναδα, η Μαργκαρετ, τον αναγκαζει να την παντρευτει! Οι συνεπειες φυσικα είναι ξεκαρδιστικες…


Ο ΠΙΑΝΙΣΤΑΣ – The pianist / 2002(Adrien Brody – Σκηνοθεσια:Roman Polanski)
Αυτό τωρα, τοτε, ηταν από τις ταινιες της χρονιας. Μονο που εγώ ποτε δεν καταλαβα τον λογο. Περα από την συγκλονιστικοτατη ερμηνεια του Μπροντι, η ταινια δεν εχει κατι άλλο, είναι δυστυχως όμως και από τις ταινιες που δεν σωζονται από τις ερμηνειες τους. Προκειται για την αληθινη ιστορια ενός εβραιου μουσικου που αγωνιζεται να επιβιωσει στα στρατοπεδα συγκεντρωσης. Τιποτα καινουριο. Ενταξει, εγιναν κτηνωδιες τοτε. Ποσα χρονια μετα θα τις βλεπουμε και σε ποσες παραλλαγες όμως; Το βρηκα απιστευτα κουραστικο. Οστοσο απεσπασε τρια Οσκαρ, αυτό του Α`Ανδρικου Ρολου, Σκηνοθεσιας και Διασκευασμενου Σεναριου, ενώ ηταν υποψηφια και για Καλυτερης Ταινιας.


ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗ – Lords of dogtown / 2005(Heath Ledger, Emile Hirch, Rebecca De Mornay)
Δυνατη νεανικη περιπετεια και μια αληθινη ιστορια που μας μεταφερει στην δεκαετεια του `70, όταν μια παρεα πιτσιρικαδων ταραζει τα νερα των προαστιων της Καλιφορνια, πρωτοξεκινωντας την μοδα του σερφ και του skate.
Φρεσκο, εντονο και παθιασμενο, μια ταινια εξαιρετικη για το ειδος της, γεματη από μεγαλες ιδεες και διαχρονικα θεματα, όπως η φιλια, ο ανταγωνισμος, η νεανικη επανασταση, η φιλοδοξια, οι πρωτοι ερωτες, αλλα και μια ταινια γεματη από την ατμοσφαιρα της εποχης της και την νοσταλγια που παντα προκαλλει η ομορφια και η ελευθερια των παιδιων των λουλουδιων.



Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2011



500 ΜΕΡΕΣ ΜΕ ΤΗ ΣΑΜΜΕΡ – (500) Days of Summer / 2009(Joseph Gordon Levitt, Zooey Deschanel)
Κομεντι… Πανεξυπνη, πρωτοτυπη, φρεσκια, δροσερη, λιγο μαυρη, αστεια και μοναδικη! Είναι το ακριβως αντιθετο αυτου που λεμε «ρομαντικη κομεντι», δεν είναι η ιστορια ενός ερωτα, αλλα η ιστορια ενός χωρισμου! Ηταν υποψηφια για την Χρυση Σφαιρα Καλυτερης Ταινιας σε Κωμωδια και για την Ανδρικη Ερμηνεια σε Κωμωδια, χωρις δυστυχως να καταφερει να κερδισει κατι… Επιτελους μια «αληθινη» κομεντι, με νεους συμπαθεστατους και ταλαντουχους ηθοποιους που κανει την μιζερια της χυλοπιτας ξεκαρδιστικη! Μια ταινια που δινει άλλη διασταση στον χωρισμο, άλλη διασταση στην εννοια της ρομαντικης κομεντι και στελνει και τους θεατες της σε άλλη διασταση! Μην το χασετε!
Ο Τομ είναι τρελα ερωτευμενος με την Σαμμερ, συναδελφο του στην δουλεια. Η Σαμμερ είναι εκκεντρικη και κυνικη, ο Τομ, ντροπαλος και εσωστρεφης. Τελικα όμως καταφερνει να την κερδισει, η σχεση τους όμως δεν είναι η μακροχρονια που ονειρευεται ο Τομ. Η Σαμμερ τον εγκαταλειπει αφηνωντας τον μιζερο και χαμενο να προσπαθει να ξεχασει το κοριτσι που εφυγε… Η ταινια σπαει τη δομη του χρονου, παραθετωντας στιγμιοτυπα της σχεσης τους, και συνθετωντας ένα παζλ εξαιρετικων στιγμων χαρας ή και λυπης, ολες γεματες με αληθεια αλλα και αισιοδοξια! Μια από τις πιο εξυπνες, φρεσκες, ευχαριστες και γλυκοπικρες ταινιες που ειδατε ποτε!


ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΩΝ ΛΥΓΜΩΝ – The crying game / 1992
(Forest Whitaker, Miranda Richardson, Stephen Rea, Jim Broadbent, Jaye Davidson
– Σκηνοθεσια:Neil Jordan)
Ταινια που αφησε εποχη, περισσοτερο για τη σκηνη σοκ της αποκαλυψης του φυλου της πρωταγωνιστριας (ή του πρωταγωνιστη καλυτερα), παρα για το θεμα και τη σκηνοθεσια της. Από τον Νηλ Τζορνταν, σκηνοθετη που μας εχει συνηθισει σε λιγοτερο συμβατικα θεματα, ένα κατασκοπικο-ερωτικο θριλερ, που κερδισε οσκαρ σκηνοθεσιας, ενώ ηταν υποψηφιο και για αυτά της καλυτερης ταινιας αλλα και Α` και Β` ανδρικου ρολου. Δυνατο καστ, εχω όμως μεγαλες αντιρρησεις για την υποψηφιοτητα του Ντεηβιντσον στα Οσκαρς, είναι σαφεστατο ότι επαιζε τον εαυτο του και μαλιστα αποτυχημενα, δεν είναι αλλωστε τυχαιο ότι δεν τον ειδαμε ποτε ξανα, αλλα τι να πει κανεις, είναι γνωστο ότι οι αμερικανοι μολις δουν μια μεταμορφωση ή οτιδηποτε που τους κανει να ξεφευγουν από τον πουριτανισμο τους, το θεωρουν αξιο Οσκαρ γιατι τοσο μονο τους κοβει! Ας ερθουμε στην ταινια όμως… Κατασκοπια, ΙΡΑ, απαγωγες, στρατιωτες, δυο φιλοι που δεν πρεπει να είναι φιλοι και μια τραβεστι! Δεν θα ειχε τιποτα καινουριο ως ταινια αν δεν ειχε την σκηνη της αποκαλυψης. Προσωπικα το ειδα μονο και μονο από περιεργεια, αλλα και παλι δεν βρηκα τιποτα ιδιαιτερο.

Ο ΠΕΛΑΤΗΣ – The client / 1994
(Susan Sarandon, Tommy Lee Jones, Brad Renfro, Mary Louise Parker, Antony LaPaglia, Will Patton, William H.Macy – Σκηνοθεσια:Joel Schumacher)
Δυνατη περιπετεια, καλο καστ, και μια από τις ελαχιστες ταινιες, της δεκαετειας του `90 που ακομη τις βλεπεις με αμειωτο ενδιαφερον! Ο Μαρκ, ενας πιτσιρικας που μεγαλωνει γυριζοντας στους δρομους, βρισκεται ξαφνικα μπλεγμενος με τη μαφια και το FBI να τον κηνυγουν, όταν τυχαια γίνεται αυτοπτης μαρτυρας της αυτοκτονιας ενός μεγαλοδικηγορου που εκπροσωπουσε έναν μαφιοζο εκτελεστη. Ο Μαρκ ξερει πολλα, αρνειται να μιλησει οπουδηποτε και ζητα προστασια, αλλα ποιος είναι σε θεση να τον βοηθησει;

Η ΠΑΡΑΛΙΑ – The beach / 2000
(Leonardo DiCaprio, Guillaume Canet, Robert Carlyle, Tilda Swinton
– Σκηνοθεσια:Danny Boyle)
Εξωτικη περιπετεια δια χειρος Ντανι Μποϊλ, μακραν κατωτερο από τις άλλες του ταινιες, παρα το δυνατο και διεθνες καστ. Ο νεαρος Ριτσαρντ, σ`ένα ταξιδι στην Ταϋλανδη, βρισκει έναν χαρτη που οδηγει σ`ένα παραδεισενιο νησι. Ο Ριτσαρντ καταφερνει να φτασει εκει, ερχεται όμως αντιμετωπος με μια περιεργη ομαδα ανθρωπων που ηδη κατοικουν εκει.
Ο ΠΕΡΙΠΛΑΝΩΜΕΝΟΣ ΞΙΦΟΜΑΧΟΣ – Ashes of time: Redux (Dung che sai duk) / 1994
(Tony Leung, Maggie Cheung – Σκηνοθεσια:Wong Kar Wai)
Από τον αριστουργηματικο σκηνοθετη του 2046 και της Ερωτικης Επιθυμιας, ερχεται μια ιστορια λυτρωσης με φοντο την αρχαια Κινα. Ο Περιπλανωμενος Ξιφομαχος, είναι μια από τις πρωτες ταινιες του Γουονγκ Καρ Βαϊ, ταινια εσωτερικη, λυρικη, και βαθυτατα φιλοσοφημενη –σημα κατατεθεν του σκηνοθετη της, δεν καταφερνει σε καμια περιπτωση όμως να προκαλεσει το δεος που νιωθεις βλεποντας τις μετεπειτα ταινιες του. Εχει καποιες δυνατες στιγμες, στο συνολο της όμως κουραζει… Προκειται για την ιστορια ενός προδομενου από την αγαπη του εκτελεστη, που φευγει για την ερημο προσπαθωντας να ξεχασει τη γυναικα που τον πληγωσε, συναντα όμως μια ομαδα ξιφομαχων που ο καθενας με τον τροπο του θα τον οδηγησουν στη λυτρωση.

ΠΛΗΓΕΣ ΤΟΥ ΦΘΙΝΩΠΟΡΟΥ – Pains of autumn / 2009
Τουρκικη ταινια για τον Σεπτεμβρη του `55. Καλοφτιαγμενο στο συνολο, λιγο κουραστικο στην αρχη, παρα πολύ καλη η σεκανς του φιναλε. Παρολα αυτά, καθοτι τουρικη ταινια, δεν καταφερνει σε καμια περιπτωση τα γεγονοτα χωρις να κανει ξεκαθαρη τη θεση της.
ΠΕΘΑΙΝOΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ (ξενος τιτλος: Dying in Athens) / 2006(Σπυρος Παπαδοπουλος, Μαρια Ναυπλιωτου, Μαρια Σολωμου, Βικυ Παπαδοπουλου, Σταθης Λιβαθινος, Φαιη Ξυλα – Σκηνοθεσια:Νικος Παναγιωτοπουλος)
Ο σκηνοθετης της πολης, ετσι τον ονομασαν… Ο ανθρωπος που βλεπει την Αθηνα ετσι όπως ολοι οι υπολοιποι δεν μπορουμε, μαγικη. Κι ετσι φτιαχνει μαγικες ταινιες και ισως να είναι ο μοναδικος ανθρωπος στην Ελλαδα που μπορει να κανει κινηματογραφο με μαγεια και κάθε του ταινια να είναι ένα ταξιδι. Ετσι, και το Πεθαινoντας στην Αθηνα, είναι μια ταινια γεματη από μουσικες, χρωματα και εικονες που ταξιδευουν. Ενας αντρας που πεθαινει και στο τελος της ζωης του προσπαθει να ανακαλυψει και να ζησει. Τρεις πανεμορφες γυναικες που θα μεινουν διπλα του ως το τελος και μια ταινια για τον ερωτα και την αγαπη, όπως δεν τα εχουμε δει ποτε πριν.



Κυριακή, 19 Ιουνίου 2011

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ – Sleuth / 2007(Jude Law, Michael Caine – Σκηνοθεσια:Kenneth Branagh)
Εξαιρετικο! Ένα από τα πλεον δυνατα, ανατρεπτικα, εξυπνα, καλοπαιγμενα, καλοφτιαγμενα στυλιζαρισμενα και σεξι θα ελεγα, ψυχολογικα θριλερ που εχετε δει ποτε. Βασισμενο στο θεατρικο εργο του Αντονι Σαφερ, σε διασκευη του βραβευμενου με Νομπελ Χαρολντ Πιντερ, και σε σκηνοθεσια Κενεθ Μπρανα, αποτελει την πρωτη συνεργασια του Τζουντ Λο με τον Μαϊκλ Κεην, στη δευτερη όμως διασκευη ταινιας που κανει ο Τζουντ ερμηνευοντας έναν ρολο που ενσαρκωσε ο Μαϊκλ Κεην νεος! Δυο αντρες σ`ένα σπιτι. Τρεις σεκανς. Μια απροβλεπτη αναμετρηση. Μια συνεχης εναλλαγη ρολων. Ένα παιχνιδι εξουσιας. Και μυαλου… Δεν θα πω τιποτα παραπανω. Είναι απλα μια από τις ταινιες που πρεπει να δειτε. Καθηλωτικο, σατανικο και πανεξυπνο!



ΠΡΟΣΟΧΗ, ΠΟΘΟΣ – Lust, caution / 2007(Tony Leung – Σκηνοθεσια:Ang Lee)
Ασιατικο κατασκοπικο-ερωτικο θριλερ εποχης, αποτελεσε μια από τις ταινιες της χρονιας του 2007. Καλοφτιαγμενο, ατμοσφαιρικο, με την ατμοσφαιρα που μονο οι ασιατες ξερουν να φτιαχνουν, λιγο φλυαρο αλλα του το συγχωρεις.
Μεταφερομαστε στη Σανγκαη του Β` Παγκοσμιου Πολεμου. Μια νεαρη φοιτητρια, μελος μιας τρομοκρατικης οργανωσης, ριχνεται στο πλευρο του κυριου Γι, ισυχρης πολιτικης φιγουρας της Σανγκαης, με απωτερο σκοπο να τον δολοφονησει. Εκεινο που δεν εχει υπολογισει όμως είναι ότι πολύ συντομα και με την θεληση της θα γινει ερωμενη του…


ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΕΝΗΛΙΚΩΝ – Concenting adults / 1992
(Kevin Kline, Kevin Spacey, Mary Elisabeth Mastrantonio, Rebecca Miller, Forest Whitaker – Σκηνοθεσια: Alan J.Pakula)
Ερωτικο θριλερακι του `90… Καλοι ηθοποιοι, αλλα και παλι, σημερα, δεν φαινονται αρκετοι για σωσουν το προβλεψιμο και χιλιοειπωμενο της υποθεσης… Είναι ακριβως το στυλ της ταινιας που τοτε εκανε εντυπωση, αλλα σημερα δεν λεει τιποτα.
Ο Ριτσαρντ και η Πρισιλα είναι ένα ησυχο, ευτυχισμενο και απολυτα αμερικανικο ζευγαρι. Η ζωη τους μοιαζει να γίνεται ποιο ευχαριστη, όταν διπλα τους μετακομιζουν ο Εντι και η Κεϊ, μεχρι την στιγμη που ο Εντι θα προτεινει στον Ριτσαρντ να παει ο ενας με την γυναικα του αλλου.

ΠΙΑΣΕ ΜΕ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ – Catch me if you can / 2002
(Leonardo DiCaprio, Tom Hanks, Christopher Walken, Martin Sheen, Amy Adams, Jennifer Garner, Elizabeth Banks – Σκηνοθεσια:Steven Spielberg)
Αληθινη ιστορια, βιογραφια του Φρανκ Αμπαγκναλ, ενός απατεωνα που στα 18 του χρονια ειχε ηδη μια τεραστια περιουσια από διαφορες απατες στις οποιες υποδυοταν πιλοτους της Παναμερικαν, γιατρους και δικηγορους. Σε σκηνοθεσια του Στηβεν Σπιλμπεργκ και με ένα δυνατο πρωταγωνιστικο διδυμο, αποτελεσε μια από τις ταινιες της χρονιας και προταθηκε για δυο Οσκαρ, χωρις όμως να κερδισει κανενα. Οστοσο είναι από τις ταινιες που δεν βρηκα ποτε κανενα ενδιαφερον και θεωρω υπερεκτιμημενες…

ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ – Personal effects / 2009
(Michelle Pfeiffer, Ashton Kutcher, Kathy Bates)
Κοινωνικο δραμα, μετριο, παγερο, αδιαφορο, με εντελως λαθος καστ! Η Μισελ Φαϊφερ γερασε –ας το παραδεχτουμε πια!- και εχει αρχισει να γυριζει βλακειες. Ο Αστον από την άλλη, είναι πολύ ωραιος, αλλα μονο αυτό, οποτε μην του δινετε ρολους που απαιτουν υποκριτικη! Ας περιοριστει στο Punk`d, είναι πολύ καλος σ`αυτό, ή στις ρομαντικες βλακειες που παιζει συνηθως, αλλα όχι σε ρολο «ρολο», είναι τραγικος!
Μια ταινια για την απωλεια και για τον τροπο που βρισκει κανεις να συνεχισει, θα μπορουσε να είναι δυνατη, αλλα εγινε χλιαρη και στημμενη… Αυτος εχει χασει την αδελφη του. Αυτή τον αντρα της. Γνωριζονται και μοιραζονται τον πονο τους, και μπλα μπλα μπλα, γνωστη ιστορια, επρεπε να είναι καλυτερο.

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2011





ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΑΞΕΙ – The kids are all right / 2010(Julianne Moore, Annette Bening, Mark Ruffalo, Mia Wasikowska)
Η Νικ και η Τζουλς είναι ένα ομοφυλοφιλο ζευγαρι, που εδώ και χρονια μεγαλωνουν τα παιδια που εκαναν και οι δυο από τον ιδιο δωρητη σπερματος! Τι γίνεται όμως όταν τα παιδια μεγαλωνοντας αποφασιζουν να γνωρισουν τον βιολογικο τους πατερα;
Μια από τις καλυτερες κομεντι που εχω δει ποτε! Εξυπνο, επικαιρο, καυστικο, ουσιαστικο, σεξι, ομορφο! Εξαιρετικο καστ, καταπληκτικες ερμηνειες, ωραια χρωματα, αποψη, και επιτελους μια ταινια που χωρις να είναι κωμωδια, είναι ευχαριστη, αληθινη, χαιρεσαι να την βλεπεις και εχει όλα αυτά που ελπιζεις να βλεπεις σε ταινιες που ακουγονται ως «καλες». Προκειται για την αποδειξη του ότι Τεχνη, δεν σημαινει, αργο, βουβο, καταθλιπτικο, μιζερο και εκλεκτικο. Τεχνη σημαινει απλως αληθεια. Και ζωη… Και η ζωη εχει και το γελιο, και το κλαμα, και το σεξ, και τα χρωματα, και τους ομοφυλοφιλους και τα παιδια τους! Μην το χασετε!










ΟΙ ΠΕΙΡΑΤΕΣ ΤΗΣ ΚΑΡΑΙΒΙΚΗΣ: ΣΕ ΑΓΝΩΣΤΑ ΝΕΡΑ
– Pirates of the Caribbean: On stranger tides / 2011
(Johnny Depp, Penelope Cruz, Geoffrey Rush, Keith Richards
– Σκηνοθεσια:Rob Marshall)
Προκειται για την τεταρτη συνεχεια της επιτυχημενης σειρας ταινιων της Disney με ηρωα τον μοναδικο, αξιαγαπητο και ανεπαναληπτο πειρατη Τζακ Σπαρροου που τοσο μοναδικα εχει ενσαρκωσει ο Τζονι Ντεπ, και αυτή την φορα ειχαμε την ευκαιρια να απολαυσουμε και σε 3D!
Η παρεα εχει διαλυθει και ο Τζακ βρισκεται μονος να βολοδερνει με τα κυματα που τον οδηγουν στην Ανχελικα, μια παλια του αγαπη, κορη του περιβοητου πειρατη Μαυρογεννη, η οποια τον πειθει να την βοηθησει να ψαξουν για την πηγη της ζωης, την οποια όμως φαινεται να εχει βαλει στοχο και ο αιωνιος αντιπαλος του Τζακ, Καπτεν Μπαρμποσα! Καπως ετσι ξεκιναει μια απιστευτη περιπετεια γεματη από εξωτικα τοπια, χρωματα, γελιο αλλα και αγωνια…
Από τον σκηνοθετη Ρομπ Μαρσαλ αυτή τη φορα, τα Αγνωστα Νερα, στεκονται επαξια στο πλευρο των τριων πρωτων ταινιων, αλλα δεν καταφερνουν σε καμια περιπτωση να τις ξεπερασουν. Βλεπεται ευχαριστα –παντα βλεπεις ευχαριστα τον Τζακ Σπαρροου-προσκυνω!- , αλλα μεχρι εκει. Αν θελω να ειμαι αντικειμενικη οφειλω να πω ότι επρεπε να είναι αρκετα καλυτερο, λιγο πιο πολυπλοκη υποθεση, λιγο περισσοτερη αγωνια, λιγο περισσοτερα εφε, και περισσοτερη πλακα… Εχοντας δει το υπερθεαμα του Τελους του Κοσμου που επιμενω να λεω ότι ηταν η καλυτερη ταινια των Πειρατων και η καλυτερη αυτου του ειδους γενικοτερα, περιμενει κανεις πως τεσσερα χρονια μετα, και μαλιστα σε 3D, θα δει κατι πολύ πιο θεαματικο! Δεν ηταν. Είναι καλο, είναι ευχαριστο αλλα είναι ακριβως στο επιπεδο που ηταν η Καταρα του Μαυρου Μαργαριταριου, και το ειδα λιγο σαν πισωγυρισμα… Αλλα ειπαμε, στον Τζακ Σπαρροου δεν μπορεις ν`αντισταθεις, οποτε και παλι ναι, είναι ωραιο!


ΠΑΡΑΠΛΕΥΡΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ – The messenger / 2009(Woody Harrelson, Samantha Morton, Ben Foster, Jena Malone, Steve Buscemi)
Δυνατο κοινωνικο-πολεμικο-στρατιωτικο δραμα, εξαιρετικο καστ σε συνταρακτικες ερμηνειες, ταινια απολυτα εσωτερικη και ανθρωπιστικη, δυσκολο να την παρακολουθησει κανεις μεχρι τελους χωρις να αρχισει να ξεφυσαει από ένα σημειο και μετα, αξιζει όμως τον κοπο και κυριως για τις ερμηνειες της. Ο Χαρελσον αποδεικνυει γι`άλλη μια φορα ποσο μεγαλος ηθοποιος είναι, ενώ ο Φοστερ από`κει που δεν του ειχαμε δωσει και ιδιαιτερη σημασια, γίνεται μια αποκαλυψη που δεν μπορεις να ξεχασεις!


ΤΑ ΠΑΘΗ – The passion of the Christ / 2004(James Caviezel, Monica Bellucci, Maia Morgenstern – Σκηνοθεσια:Mel Gibson)
Άλλη μια μεγαλη ταινια, δια χειρος Μελ Γκιμπσον, μονο που εδώ μας τα χαλασε λιγο καθως όπως αποδειχτηκε τελικα, ο Μελ είναι από τους ανθρωπους που οσο μεγαλωνουν ξεφευγουν –με κάθε εννοια της λεξης!- Μετα τον θριαμβο του Braveheart, αποφασιζει να σκηνοθετησει την ιστορια της σταυρωσης του Χριστου. Η ταινια διχαζει κοινο και κριτικους, προκαλλει τεραστιες αντιδρασεις εξαιτιας των εξαιρετικα βιαιων σκηνων που αποτελουν το μεγαλυτερο μερος της ταινιας, αλλα και των αντισημιτικων μηνυματων της, απαγορευεται η προβολη της σε ορισμενες χωρες και κρινεται αυστηρως ακαταλληλη. Ακουγονται περιστατικα λιποθυμιων μεσα στις αιθουσες από το απανθρωπο των σκηνων της κι όλα αυτά φυσικα προκαλλουν την περιεργεια ακομη κι αυτων που δεν θα καθοντουσαν ποτε το 2004 να δουν άλλη μια εκδοχη της σταυρωσης! Αναμεσα σ`αυτους κι εγώ. Εχω δει απειρα θριλερ, αυστηρως ακαταλληλα και με τις πλεον σαδιστικες σφαγες που μπορει να φανταστει κανεις. Καπως ετσι, θεωρησα πως μπορουσα να δω και τα Παθη. Με μια διαφορα όμως. Η ταινια, αρχιζει λιγες ωρες πριν τη σταυρωση και αποτελει ουσιαστικα μια αναπαρασταση των βασανιστηριων. Η ιστορια όμως είναι γνωστη. Ο Χριστος σταυρωθηκε, πεθανε και μετα αναστηθηκε, επομενως γιατι να κατσω να το δω, για την ανατροπη;;; Στα πρωτα δεκα λεπτα ειχα αηδιασει και το στομαχι μου ειχε γυρισει κομπος. Δεν ειδα ποτε το παρακατω και θεωρω ότι δεν υπαρχει κανενας λογος για κανεναν ανθρωπο να καθισει ποτε να δει εστω και λιγα λεπτα από αυτή την ταινια! Είναι μια απαραδεκτη, απανθρωπη αηδια. Ακομη κι αν υποθεσουμε ότι τα πραγματα εγιναν ετσι οντως –πραγμα που ποτε δεν θα μαθουμε με σιγουρια- δεν υπαρχει κανενας λογος αυτό να γινει ταινια ή εγώ, εσύ και ο οποιοσδηποτε να σπαταλησει χρονο για κατι τετοιο. Επισης η ταινια μιλαει αραμαϊκα –για λογους ρεαλισμου- και η Μπελουτσι παιζει την Μαγδαληνη, δηλαδη ποσα ν`αντεξει ενας ανθρωπος??? Παρολα αυτά, από καποιους θεωρειται αριστουργημα.




Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΝΑ ΡΟΖ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΚΙ ΕΝΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ – Wag the dog / 1997(Robert De Niro, Dustin Hoffman, Anne Heche, Denis Leary, Kirsten Dunst, William H. Macy, Woody Harrelson – Σκηνοθεσια:Barry Levinson)
Διασκεδαστικη, πανεξυπνη και καυστικοτατη πολιτικη σατιρα, με δυο μεγαλους πρωταγωνιστες να πλαισιονωνται από ένα επισης αξιολογο καστ. Στα πλαισια του προεκλογικου αγωνα, οι ανθρωποι του προεδρου, πλησιαζουν έναν παραγωγο του Χολλιγουντ και του ζητανε να στησει έναν ολοκληρο πολεμο με σκοπο να ξεχασει ο κοσμος ένα σεξουαλικο σκανδαλο του προεδρου!


ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑΣ – Fair game / 2010(Sean Penn, Naomi Watts)
Κατασκοπικη περιπετεια βασισμενη σε αληθινα γεγονοτα με τον Σων Πεν και την Ναομι Γουοτς να συναντιουνται γι`άλλη μια φορα στους πρωταγωνιστικους ρολους. Μονο που αυτή τη φορα καπου δεν τους εκατσε… Πολλα ονοματα, πολλες ημερομηνιες, πολλη κατασκοπια, πολλα πολιτικα που κανεις δεν σου εξηγει ποιος, που, γιατι και ποτε και πολύ απλα είναι μια ταινια από την οποια δεν καταλαβαινεις ποτε τιποτα! Ελπιζεις ότι καπου θα δεσει και θα βγαλεις ακρη, αλλα πολλα θες!



Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011



ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ – Crossing over / 2009(Harrison Ford, Ray Liotta, Jim Sturgess, Ashley Judd, Alice Braga)
Δυνατη κοινωνικη περιπετεια, εξαιρετικα συγχρονη, με ένα αξιοπροσεκτο καστ, και μια από εκεινες τις ταινιες που κρυβουν τοσες αληθειες που σε κανουν να αναρωτιεσαι τι ανθρωπος εισαι… Σπονδυλωτη και γεματη από ιστοριες ανθρωπων που βρισκονται διπλα μας αλλα δεν ζουν μαζί μας και με ορισμενα από τα σημαντικοτερα θεματα της εποχης μας, μια ταινια που καθηλωνει από την αρχη μεχρι το τελος. Η τρομοκρατια, ο φανατισμος, η μεταναστευση, η κτηνωδια, η εκμεταλλευση, η εγκληματικοτητα και ελπιδα αυτου που καποτε λεγαμε «αμερικανικο ονειρο» που τωρα πια εχει γινει η ελπιδα ολων μας, οπου κι αν ειμαστε, για ένα καλυτερο μελλον. Μην το χασετε!



ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΣΤΗ ΔΥΣΗ – Eden a l`ouest / 2009(Riccardo Scamarcio, Οδυσσεας Παπασπηλιοπουλος, Μαρισσα Τριανταφυλλιδου, Κωνσταντινος Μαρκουλακης, Ulrich Tukur, Ιεροκλης Μιχαηλιδης
– Σκηνοθεσια:Κωστας Γαβρας)
Ελληνογαλλικη παραγωγη σε σκηνοθεσια του «δικου μας» Κωστα Γαβρα, με ένα διεθνες καστ, με έναν ιταλο πρωταγωνιστη, να πλαισιωνεται από γαλλους, γερμανους, και αρκετους ελληνες! Μια εξαιρετικη ταινια για την οδυσσεια του συγχρονου ανθρωπου, την μεταναστευση και το ονειρο, με γερες δοσεις χιουμορ αλλα και απελπισιας, και μια ταινια για την οποια πρεπει να ειμαστε περηφανοι που συνδεεται με την χωρα μας γιατι ποτε πριν, το ονειρο ενός ηρωα ταινιας δεν αφορουσε τοσο πολύ ολους μας.




Η ΠΙΟ ΛΥΠΗΤΕΡΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ – The saddest music in the world / 2003
(Isabella Rossellini, Maria De Medeiros)
Περιεργη ταινια… ότι κι αν πω δεν θα είναι αρκετο, πρεπει απλα να την δειτε. Δεν μπορω να εγγυηθω ότι θα αρεσει, και τα δικα μου συναισθηματα ηταν αναμεικτα, σιγουρα όμως αποτελει ένα must see του σινεφιλ κοινου! Μαυροασπρο και με ορισμενα μονο χρωματα, σε ορισμενες σκηνες για ορισμενους λογους, μας μεταφερει στην Αγγλια του 1930, οπου μια παραλυτη βαρωνη διοργανωνει έναν διαγωνισμο για την πιο λυπητερη μουσικη του κοσμου… Κατά τη διαρκεια του διαγωνισμου κρυφες αληθειες αρχιζουν να βγαινουν στην επιφανεια.
Το εικαστικο κομματι είναι ένα σοκ. Δεν είναι απλα μαυροασπρο, μοιαζει κυριολεκτικα με ταινια του `30, αλλα συνηθιζεται. Το πρωτο μερος το βρηκα λιγο βαρετο, και λιγο δυσκολο να το παρακολουθησεις. Το δευτερο μερος με τις αποκαλυψεις, είναι απλα μεθυστικο…



Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011



ΠΑΛΙΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ – Powder Blue / 2009(Jessica Biel, Ray Liotta, Forest Whitaker, Lisa Kudrow, Patrick Swayze, Kris Kristofferson, Eddie Redmayne)
Σκληρο δραμα με σπονδυλωτες ιστοριες, αναπαντεχες ερμηνειες και πολλες μικρες αλλα συγκλονηστικες στιγμες. Παραμονες Χριστουγεννων, νυχτα, σε σκοτεινες γειτονιες του Λος Αντζελες, οι δρομοι των ανθρωπων διασταυρωνονται σ`ένα μοιραιο παιχνιδι. Ενας αυτοκαταστροφικος πρωην ιερεας, μια στριππερ με το παιδι της σε κωμα, ενας πρωην καταδικος σε κριση ταυτοτητας και ενας χρεωμενος νεκροθαφτης, είναι μερικα μονο από τα προσωπα που θα συναντηθουν. Τρανσεξουαλς, νταβατζηδες και εμποροι ναρκωτικων, απαρτιζουν αυτό το σκοτεινο δραμα χαρακτηρων φτιαχνοντας μια ιστορια γεματη από τα αντιθετικα θαυματα της ζωης. Το φως που βγαινει από το σκοταδι και η λυτρωση που επερχεται μετα τον μεγαλυτερο πονο. Μια ιστορια που αρχικα θα σας καθηλωσει, μετα θα σας τσακισει και στο τελος θα σας αφησει μ`ένα πικρο χαμογελο και πολλα να σκεφτειτε.


ΠΑΝΙΚΟΣ ΣΤΟ ΝΙΝΤΛ ΠΑΡΚ – The panic in Needle Park / 1971(Al Pacino)
Προκειται για την δευτερη κινηματογραφικη εμφανιση του νεαρου τοτε Αλ Πατσινο(!) αλλα και μια από τις πρωτες ταινιες που εγιναν ποτε με θεμα τα ναρκωτικα. Σημερα, 40 χρονια μετα δηλαδη, είναι ακομη επικαιρη και στα προσωπα των ηρωων εκεινης της χαμενης γενιας, βλεπεις τα οικεια προσωπα της δικης σου χαμενης γενιας. Μια κλασσικη πια ταινια που καθρεφτιζει έναν σκοτεινο κοσμο μεσα από την ερωτικη ιστορια του Μπομπι, ενός μικροκακοποιου, και της Ελεν, μιας αστεγης κοπελας, γυρω από την πλατεια του Νιντλ Παρκ, της περιοχης των ηρωινομανων. Αξιζει να το δειτε.


ΠΟΛΛΟΚ, Ο ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΣ – Pollock / 2000(Ed Harris, Marcia Gay Harden, Jennifer Connelly, Val Kilmer – Σκηνοθεσια:Ed Harris)
Αρκετα καλη βιογραφια του Τζακσον Πολλοκ, σε σκηνοθεσια του Εντ Χαρρις με τον ιδιο στον πρωταγωνιστικο ρολο και σε μια σπουδαια ερμηνεια. Πλαισιωμενος από την Μαρσια Γκεϊ Χαρντεν σε μια από τις καλυτερες στιγμες της καριερας της στον ρολο της συζυγου του, Λι Κρασνερ, αλλα και την Τζενιφερ Κονελι στον ρολο της μετεπειτα ερωμενης του, η ταινια εστιαζει στο εργο και την ζωη του. Η μεγαλοφυϊα που συνοδευεται από την τρελα και την αυτοκαταστροφη και ο αγωνας και οι δαιμονες του καλλιτεχνη, αποτελουν τα κυρια θεματα της ταινιας. Η Μαρσια Γκεϊ Χαρντεν κερδισε το Οσκαρ Β`Γυναικειου ρολου, ενώ ο Εντ Χαρρις ηταν υποψηφιος για το Α`Ανδρικου.



ΠΑΡΑΚΜΗ – Factotum / 2005(Matt Dillon, Lily Taylor, Marisa Tomei)
Βασισμενο στο ημι-αυτοβιογραφικο εργο του Τσαρλς Μπουκοφσκι, η Παρακμη, είναι μια ταινια περιπλανησης στο περιθωριο και μια αναζητηση ταυτοτητας του Χανκ Τσινασκι –του μυθοπλαστικου alter ego του Μπουκοφσκι- ενός ανθρωπου με φιλοδοξιες συγγραφεα που χαραμιζεται σε δουλειες του ποδαριου, στο τζογο, το αλκοολ και τις γυναικες. Ένα φαινομενικο τιποτα που εχει να πει και να μας μαθει πολλα. Η ταινια αποτελεσε ένα δυναμικοτατο come back του Ματ Ντιλλον μετα από μερικα χρονια απουσιας σε μια μεγαλη ερμηνεια.


Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΚΟΣΜΩΝ – War of the worlds / 2005(Tom Cruise, Dakota Fanning, Tim Robbins, Miranda Otto
– Σκηνοθεσια:Steven Spielberg)
Θεαματικοτατη μεταφορα του κλασσικου πλεον μυθιστορηματος επιστημονικης φαντασιας του Γουελς, από τον μετρ του ειδους Στηβεν Σπιλμπεργκ, με ποιον αλλον από τον κυριο Mission Impossible για πρωταγωνιστη! Καταιγιστικη δραση, πολλα εφε, οι κακοι εξωγηινοι που ερχονται να καταστρεψουν την Γη, και φυσικα ενας πατερας που μονος του εχει να σωσει τα παιδια του… Ξεπερναει τα οποια ορια υπαρχουν στην εννοια του κλισε, αλλα το κακο μ`αυτές τις ταινιες είναι ότι παντα βλεπονται ευχαριστα!


ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ – Out of Africa / 1985(Meryl Streep, Robert Redford, Klaus Maria Brandauer – Σκηνοθεσια:Sydney Pollack)
Βιογραφικο δραμα εποχης, ταινια καλοφτιαγμενη και φυσικα καλοπαιγμενη, που εκανε παταγο, εμεινε κλασσικη, απεσπασε 7 Οσκαρς αναμεσα στα οποια ηταν αυτα της Καλυτερης Ταινιας, Σκηνοθεσιας και Διασκευασμενου Σεναριου. Παρολα αυτά, αν εξαιρεσει κανεις το θεαματικο του πραγματος –κι αυτό λογω των τοπιων και μονο- δεν είναι τιποτα το ιδιαιτερο και προσωπικα θα το χαρακτηριζα όχι απλως αργο αλλα και βαρετο. Προκειται για την ζωη μιας δανεζας βαρωνης, που εχει μια φυτεια στην Κενυα και ερωτευεται έναν κηνυγο, αλλα φυσικα ο ερωτας τους είναι καταδικασμενος.



Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΙΑ – Far from heaven / 2002(Julianne Moore, Dennis Quaid, Dennis Haysbert, Patricia Clarkson, Viola Davis
- Σκηνοθεσια:Todd Haynes)
Δυνατο δραμα εποχης, με εξαιρετικες ερμηνειες από ένα καταπληκτικο καστ, προταθηκε για 4 Οσκαρ αναμεσα στα οποια ηταν αυτά του Α`Γυναικειου ρολου για την Τζουλιαν Μουρ και Καλυτερου Σεναριου, δυστυχως όμως δεν καταφερε να αποσπασει κανενα.
Αμερικη, δεκαετεια του `50. Η Καθυ είναι η τελεια νοικοκυρα, με τον καλο συζυγο, τα καλά παιδια και την απολυτα τακτοποιημενη ζωη. Όλα όμως ανατρεπονται όταν ένα βραδυ, η Καθυ βρισκει τον αντρα της Φρανκ, να φιλιεται με έναν άλλο αντρα, και ξαφνικα ο μονος ανθρωπος που μπορει να βρει παρηγορια είναι ο Ρεϊμοντ, ο αφροαμερικανος κηπουρος τους. Ένα εσωτερικο δραμα χαρακτηρων, παιγμενο καθηλωτικα, και μια ακομη και σημερα συγχρονη ιστορια για τις συμβασεις, τα ταμπου, τις ανθρωπινες σχεσεις, τα πρεπει και την αναζητηση της ευτυχιας.


ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ -(ξενος τιτλος: A touch of spice) / 2003(Γιωργος Χωραφας, Ιεροκλης Μιχαηλιδης, Ρανια Λουιζιδου, Οδυσσεας Παπασπηλιοπουλος, Στελιος Μαϊνας, Μαρινα Καλογηρου, Ερση Μαλικενζου
– Σκηνοθεσια:Τασος Μπουλμετης)
Η πρωτη ελληνικη ταινια που μετα από χρονια μας εκανε να γεμισουμε τις αιθουσες, να αισθανθουμε περηφανοι που την φτιαξαμε, να γελασουμε με την ψυχη μας, να συγκινηθουμε και να ταξιδεψουμε, αλλα το κυριοτερο… η ταινια που πρωτη απεδειξε ότι ο ελληνικος κινηματογραφος υπαρχει, είναι τεχνη και εχει και μαγεια, απλως δεν τον συνανταμε συχνα! Απεσπασε 10 Βραβεια στο Φεστιβαλ Θεσσαλονικης, αναμεσα στα οποια ηταν αυτά της Σκηνοθεσιας, Σεναριου, Καλλιτεχνικης Διευθυσνης, Μουσικης (καταπληκτικοι ηχοι της Ευανθιας Ρεμπουτσικα) και Ταινιας Μυθοπλασιας. Δεν θα πω τιποτα άλλο, γιατι στην Ελλαδα ειμαστε και σιγουρα ολοι το εχετε δει, θα πω μονο ότι το λατρεψα!



Πέμπτη, 14 Απριλίου 2011

ΠΡΩΤΗ ΑΓΑΠΗ – Flipped / 2010 (Rebecca DeMornay, Penelope Ann Miller, Aidan Quinn – Σκηνοθεσια:Rob Reiner) ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ!!! Γλυκο, νεανικο, νοσταλγικο, ανεμελο, μια από τις πιο ομορφες με κάθε εννοια της λεξεως, ταινιες που εχετε δει. Προκειται για την ιστορια του Μπραϊς και της Τζουλι, δυο δεκαχρονων που μενουν στην ιδια γειτονια και πηγαινουν στο ιδιο σχολειο, και διαδραματιζεται στην δεκαετεια του 60. Μια γλυκια, παιδικη ιστορια αγαπης, παρα πολύ αληθινη όμως που ξυπνα σε ολους συναισθηματα που εχουμε ξεχασει ότι νιωσαμε. Τοτε… με τον πρωτο ερωτα! Το πεισμα, η ζηλεια, η απογοητευση, η χαρα, η δοτικοτητα, η ειλικρινεια, η οικογενεια, η φιλια, οι αξιες με τις οποιες μεγαλωνουμε είναι μερικα μονο από τα θεματα της ταινιας. Μια ταινια που σιγουρα αξιζει να δειτε και θα αγγιξει ολους σας.


ΠΡΟΓΕΥΜΑ ΣΤΟ ΤΙΦΑΝΥΣ – Breakfast at Tiffany`s / 1961 (Audrey Hepburn, George Peppard – Σκηνοθεσια:Blake Edwards) Η κλασσικη ταινια που εκανε την Οντρεϊ Χεμπορν, όχι γνωστη, αλλα συμβολο μιας ολοκληρης εποχης. Βασισμενη στο μυθιστορημα του Τρουμαν Καποτε, το Προγευμα στο Τιφανυς είναι αδιαμφισβητητα μια ταινια σταθμος στην ιστορια του κινηματογραφου, που κάθε ενημερωμενος θεατης οφειλει να εχει δει. Η ταινια απεσπασε το Οσκαρ Μουσικης του 1961 για το λατρεμενο Moonriver που αποτελει και το μουσικο θεμα της ταινιας, ενώ εφερε και την Οντρεϊ αντιμετωπη με το Οσκαρ Α`Γυναικειου ρολου, το οποιο δυστυχως δεν καταφερε να αποσπασει. Οστοσο, αν θελω να ειμαι ειλικρινης, οφειλω να ομολογησω πως την ταινια την βρηκα παρα πολύ αδιαφορη και βαρετη… Ένα πολύ απλο love story, δυο ανθρωπων μενουν στην ιδια πολυκατοικια, και ενός αντρα που βρισκεται ξαφνικα ερωτευμενος με μια εκκεντρικη για την εποχη της, γυναικα. Αυτό. Τιποτα περισσοτερο, τιποτα λιγοτερο. Και ειλικρινα αμφιβαλλω για το αν η ταινια θα εξακολουθουσε να θεωρειται ένα κλασσικο αριστουργημα, αν τον συγκεκριμενο ρολο τον ειχε ενσαρκωσει μια άλλη ηθοποιος και όχι μια γυναικα συμβολο που σε μαγευει αμα τη εμφανισει!



Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2011

ΠΡΙΝ ΤΟ ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ – Before sunset / 2004(Ethan Hawke, Julie Depli)
Συνεχεια της επιτυχημενης ταινιας Πριν το Ξημερωμα. Εχουν περασει εννεα χρονια από την τυχαια γνωριμια του Τζεσε και της Σελιν. Τωρα, επισης τυχαια, θα ξανασυναντηθουν στο Παρισι, θα περασουν μια μέρα μαζί και η φλογα του περιστασιακου τους ερωτα θα ξαναφουντωσει, φερνωντας και τους δυο αντιμετωπους με τις επιλογες τους.
Και οι δυο ταινιες, αποτελουν μια εξαιρετικη ιδεα για ένα πρωτοτυπο και επιτελους αληθινο love story, το οποιο όμως παρα τους εξαιρετικους πρωταγωνιστες με τον τροπο που αποδιδεται φαινεται λιγο βαρετο…


ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ – The experiment / 2010(Adrien Brody, Forest Whitaker, Maggie Grace)
Αρκετα ακριβες ριμεϊκ της γερμανικης ταινιας-σοκ το Πειραμα. Εμπνευσμενο από πραγματικα γεγονοτα, η ταινια, εξιστορει την εξελιξη ενός ψυχολογικου πειραματος κατά την διαρκεια του οποιου μια ομαδα ανδρων δεχεται να ζησει σε συνθηκες φυλακης, χωρις να ξερουν όμως αν θα τους δοθει ρολος κρατουμενου ή δεσμοφυλακα. Είναι αρκετα καλο, δεν καταφερνει να ξεπερασει όμως σε καμια περιπτωση την δυναμικη του γερμανικου…


ΠΑΝΩ ΑΠ`ΟΛΑ Ο ΕΡΩΤΑΣ – Feast of love / 2007(Morgan Freeman, Radha Mitchell, Greg Kinnear, Selma Blair, Alexa Davalos
– Σκηνοθεσια:Robert Benton)
Από τον σκηνοθετη του Κραμερ εναντιον Κραμερ, άλλη μια πολύ καλη κοινωνικη ταινια, γλυκοπικρη και αληθινη, που προσπαθει να μελετησει την εννοια του ερωτα, την απωλεια του, την εξελιξη του σε αγαπη ή και μισος καποιες φορες και το μαγικο που προσδιδει στη ζωη μας. Δεν είναι κατι εξαιρετικο, αλλα είναι παρα πολύ ευχαριστο, ομορφο, καλοπαιγμενο και επιτελους αληθινο!



ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ – Before and after / 1996(Meryl Streep, Liam Neeson, Edward Furlong, Alfred Molina, Paul Giamatti)
Δυνατο οικογενειακο δραμα, με δυο εξαιρετικους πρωταγωνιστες. Η Καρολιν και ο Μπεν Ραϊαν, είναι ένα φυσιολογικα ευτυχισμενο ζευγαρι. Εχουν τις δουλειες τους, την ζωη τους και τον εφηβο γιο τους, Τζεηκομπ. Όλα όμως ανατρεπονται όταν η κοπελα του Τζεηκομπ βρισκεται νεκρη και ο ιδιος κατηγορουμενος για τον φονο της.

Η ΠΑΓΟΘΥΕΛΛΑ – The ice storm / 1997(Kevin Kline, Sigourney Weaver, Christina Ricci, Joan Allen, Tobey Maguire, Elijah Wood, Katie Holmes – Σκηνοθεσια:Ang Lee)
Προκειται για την πρωτη αγγλοφωνη ταινια του Ανγκ Λι που χωρις να είναι κακη, ουδεμια σχεση εχει με τα ασιατικα αριστουργηματα του ή τις μετεπειτα ταινιες του… Η ταινια ακολουθει την ζωη μιας μεσοαστικης οικογενειας την δεκαετεια του `70. Η σεξουαλικη απελευθερωση, η εξαρση των ναρκωτικων, η συντηρητικες αντιληψεις της τοτε κοινωνιας και αλλα αποτελουν θεματα μιας ταινιας που στο συνολο της κουραζει…



Πέμπτη, 10 Φεβρουαρίου 2011


Ο ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΟΔΟΤΗΣ – The departed / 2006(Leonardo DiCaprio, Matt Damon, Mark Wahlberg, Jack Nicholson, Martin Sheen, Vera Farmiga, Ray Winstone, Alec Baldwin – Σκηνοθεσια: Martin Scorsese)
Δυνατη κατασκοπικη περιπετεια, εξαιρετικο το καστ, καταιγιστικη δραση, εξυπνο σεναριο κι ενας μεγαλος σκηνοθετης, αποτελουν τα χαρακτηριστικα μιας ταινιας που δεν θα ξεχασετε ευκολα! Κερδισε 4 Οσκαρ, αναμεσα στα οποια ηταν αυτό της Σκηνοθεσιας, της Καλυτερης Ταινιας και του Διασκευασμενου Σεναριου. Τωρα πολλα πολλα δεν θυμαμαι… Μυστικοι αστυνομικοι, ιρλανδικες μαφιες, συνομωσιες, προδοσιες, χαμος! Ωραιο ητανε!


Ο ΠΡΩΤΑΡΗΣ – The graduate / 1967(Dustin Hoffman, Anne Bancroft, Richard Dreyffus – Σκηνοθεσια:Mike Nichols)
Κλασσικη πια ταινια που αφησε εποχη, ανεδειξε τον Νταστιν Χοφμαν και αποτελει συμβολο μιας ολοκληρης εποχης πια! Κερδισε το Οσκαρ Σκηνοθεσιας, ενώ ηταν υποψηφιο και γι`αυτά της Καλυτερης Ταινιας, Σεναριου και Α` Ανδρικου και Γυναικειου ρολου.
Ο νεαρος Μπεν, τελειωνοντας το κολλεγιο και χωρις να καταλαβει ουτε πως, ουτε γιατι, βρισκεται να εχει σχεση με την κυρια Ρομπινσον, γυναικα του συνεταιρου του πατερα του, αλλα και ερωτευμενος με την κορη της! Περισσοτερο από τριαντα χρονια μετα, η ταινια εξακολουθει να είναι φρεσκια, ευχαριστη και απολαυστικοτατη, αποδεικνυοντας πως μερικα πραγματα ότι και να κανουμε θα είναι παντα διαχρονικα!



ΟΙ ΠΑΡΑΧΑΡΑΚΤΕΣ – The counterfeiters / 2007(August Diehl)
Πολύ καλη, δυνατη γερμανικη ταινια, βασισμενη σε αληθινη γεγονοτα, αφηγειται την ιστορια του Σαλι Σοροβιτς, ενός εβραιου παραχαρακτη, που κατά την διαρκεια του πολεμου, βρεθηκε σε στρατοπεδο συγκεντρωσης και επεζησε φτιαχνοντας πλαστα νομισματα για τους γερμανους, παιρνωντας μερος σε μια από τις μεγαλυτερες απατες της ιστοριας! Ταινια που σιγουρα αξιζει να δειτε, αλλα κι ένα μεγαλο μπραβο στους γερμανους που εστω και τωρα εχουν το θαρρος να κανουν μια τετοια ταινια…



ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΘΩΟ – The reckoning / 2003(Willem Dafoe, Paul Bettany, Vincent Cassel, Tom Hardy, Brian Cox, Ewen Bremner, Simon Pegg)
Καλογυρισμενο μεσαιωνικο δραμα μυστηριου. Μια εξαιρετικα αποδοσμενη ατμοσφαιρα της εποχης, με ολο τον θεατρικο λυρισμο που επιβαλλει το θεμα του εργου, και η μοναδικη ισως ταινια (τουλαχιστον από οσες εχω δει εγώ) που ασχολειται με τη ζωη των περιφερομενων θεατρινων ή αλλιως των ευρυτερα γνωστων μπουλουκιων… Ενας ιερεας που εχει χασει την πιστη του, γίνεται μελος ενός περιφερομενου θιασου. Όταν ο θιασος αποφασιζει να δραματοποιησει έναν φονο που εγινε προσφατα στην περιοχη πολλα σκοτεινα μυστικα αρχιζουν να ερχονται στο φως. Καταπληκτικο καστ, μια ακρως ποιητικη ατμοσφαιρα και μια από τις πιο ιδιαιτερες ταινιες εποχης που εχουν γινει ποτε. Σιγουρα αξιζει προσοχης.



Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011







ΜΑΥΡΟΣ ΚΥΚΝΟΣ - Black swan(Natalie Portman, Vincent Cassel, Mila Cunis, Winona Ryder, Barbara Hersey - Σκηνοθεσια:Darren Aronofsky)
Προκειται αδιαμφισβιτητα για την ταινια της χρονιας! Ενα σφιχτο ψυχολογικο θριλερ που σε καθηλωνει απο το πρωτο λεπτο, συνδυαζοντας με μια μαεστρια που μονο ο Αρονοφσκι γνωριζει, ολα τα στοιχεια των προηγουμενων ταινιων του, και τα εξελισσει σε μια ταινια που αν δεν λατρευα τοσο πολυ τη δουλεια του στο Ρεκβιεμ για ενα Ονειρο, θα ελεγα πως ειναι σιγουρα οτι καλυτερο εχει κανει!
Η Νινα, μια νεαρη μπαλαρινα, που ζει με την καταπιεστικη μητερα της, αποτελει την πρωτη επιλογη του σκηνοθετη Τομα Λιροϊ για τον πρωταγωνιστικο ρολο στην Λιμνη των Κυκνων. Η Νινα εκφραζει ολα τα στοιχεια της αγνης ομορφιας που εμπεριεχονται στον ρολο της Οντετ, του λευκου κυκνου, αλλα κανενα απο αυτα της Οντιλ, του μαυρου κυκνου, ο οποιος ερμηνευεται απο την ιδια μπαλαρινα. Αντικαταστατρια του ρολου της, η Λιλι, μια χορευτρια που αποτελει την ρεαλιστικη προσωποποιηση της Οντιλ, οπως η Νινα της Οντετ. Μια διαστροφικη φιλια αρχιζει να αναπτυσσεται αναμεσα στις δυο κοπελες, και οσο περναει ο καιρος, η Νινα, φανερα αυτοκαταστροφικη, αρχιζει να βυθιζεται σ`ενα σκοτεινο ταξιδι ανακαλυψης του μαυρου κυκνου, μεσα της.
Μια ταινια σπανιας αισθητικης, συνδυαζει τον ρομαντισμο και την ευαισθησια του κλασσικου μπαλετου, με τα στοιχεια του τρομου των κλασσικων ψυχολογικων θριλερ, ενα σκοτεινα ποιητικο αριστουργημα θα ελεγα στο συνολο, μια καταβαση στην παρανοια και στα αδυτα της ψυχης ενος πλασματος που ασφυκτια, και το καταπληκτικο ψυχογραφημα ενος καλλιτεχνη που χανεται βασανιστικα μεσα στον ιδιο του τον ρολο...
Η Ναταλι Πορτμαν, σε μια απο τις πλεον συγκλονιστικες και απαιτητικες ερμηνειες της ζωης της, και για πρωτη φορα σ`εναν σκοτεινο ρολο, ειναι απλα μαγευτικη και δεν σ`αφηνει ουτε λεπτο να φανταστεις καποια αλλη στην θεση της, σ`ενα ταξιδι ανακαλυψης του ιδιου της του εαυτου, την βλεπεις να περνα απο την αδυναμια στην δυναμη, απο το καλο στο κακο, απο την υποταγη στην κυριαρχια, για να φτασει τελικα να λαμψει σ`ενα εκτφλωτικο φως. Ο Μαυρος Κυκνος της Πορτμαν στο φιναλε της ταινιας ειναι μια σκηνη τοσο μεγαλειωδης και επιβλητικη που σιγουρα θα μεινει στην ιστορια του κινηματογραφου, κανοντας καθε πραγματικη μπαλαρινα να ζηλεψει, και κερδιζοντας επαξια μια θεση διπλα στα μεγεθη της Σκαρλετ Ο`Χαρα της Βιβιαν Λη, ή τον Κοβαλσκι του Μαρλον Μπραντο.
Ο Μαυρος Κυκνος ομως δεν ειναι μονο μια ταινια για μια μπαλαρινα που παλευει με τον ρολο της. Καταρχας δεν ειναι ταινια που μπαινει σε καλουπια ή χωραει σε μια κατηγορια... Θεματα οπως η καταπιεση, ο ψυχαναγκασμος, η σεξουαλικη κακοποιηση και παρενοχληση, η αυτοκαταστροφη, τα ονειρα και η φιλοδοξια, η διψα για ζωη, το παθος, οι δαιμονες των καλλιτεχνων, η αντιζηλεια και ο σκληρος κοσμος της τεχνης, η αγνοτητα και ο σεξουαλισμος, η παρανοια και μια τρομακτικη καθαρση, συνθετουν μια ταινια που κανενας δεν πρεπει να χασει.
Μια ταινια που παταει στην Λιμνη των Κυκνων, περιττο να πω οτι εχει φανταστικη μουσικη! Εχει ομως και εξαιρετικη φωτογραφια, κοστουμια και ατμοσφαιρα σαν συνολο, γεγονος που φυσικα δεν αποτελει εκπληξη αν εχει δει κανεις κι αλλες ταινιες του Αρονοφσκι... Συνδυαζοντας την οπτικη μεθη, απο την Πηγη της Ζωης, με την ενταση και τον κομπο που σφιγγει ολο και πιο πολυ το στομαχι σου, απο το Ρεκβιεμ για ενα Ονειρο, μαζι με την εσωτερικη αναζητηση του Παλαιστη και την παρανοια του Π, δημιουργει μια μεταμοντερνα, χορευτικη, και ταυτοχρονα εντελως πρωτοτυπη εκδοχη της Αποστροφης (ειναι αδυνατον νομιζω να μην δει κανεις τα κοινα σημεια τους), αψογα δομημενη και μοναδικα σκηνοθετημενη, πανεξυπνη η χρηση των καθρεφτων στην ταινια ως αντανακλαση της αλλης πλευρας της Νινα, εξαιρετικο το μακιγιαζ και μια ταινια απλως τελεια, που θα αποτελεσει το κινηματογραφικο γεγονος του 2011! Ειμαι σιγουρη! ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ!