Κυριακή, 3 Οκτωβρίου 2010





ΠΕΡΙ ΤΥΦΛΟΤΗΤΟΣ – Blindness
(Julianne Moore, Gael Garcia Bernal, Mark Ruffalo, Alice Braga, Danny Glover, Sandra Oh – Σκηνοθεσια:Fernando Meirelles)
Η ταινια που ανοιξε το Φεστιβαλ Καννων του 2008, σε σκηνοθεσια του εξαιρετικου Φερναντο Μεϊρεγιες, και βασισμενη στο μυθιστορημα του νομπελιστα συγγραφεα, Ζοζε Σαραμαγκου, είναι απλα ΚΑ-ΘΗ-ΛΩ-ΤΙ-ΚΗ! Μια βαθια κοινωνικη αλληγορια, με ένα εξαιρετικο διεθνες καστ και μια επιτηδευμενα νευρικη σκηνοθεσια που κοβει την ανασα. Σφιχτο μονταζ, δυνατες αντιθεσεις και ένα εκτυφλωτικα σχεδον λευκο πλανο, με εικονες που στο μεγαλυτερο μερος της ταινιας κουραζουν το ματι, αλλα ταυτοχρονα εξυπηρετουν τελεια το θεμα του εργου και βοηθουν τον θεατη να ταυτιστει, το Περι Τυφλοτητος είναι μια από τις καλυτερες, και κατ`εμε σημαντικοτερες ταινιες που εχω δει ποτε μου!
Χωρος και χρονος απροσδιοριστα, βρισκομαστε σε μια πολη που θα μπορουσε να είναι οπουδηποτε και ξαφνικα ξεσπα μια επιδημια λευκης τυφλοτητος. Το μεγαλυτερο μερος των κατοικων της πολης εχει πληγει, και κλεινεται σε ένα εγκαταλελειμενο νοσοκομειο το οποιο η κυβερνηση βαζει σε καραντινα. Η μονη που εχει γλιτωσει και εξακολουθει να βλεπει, είναι η γυναικα ενός γιατρου, που κλεινεται στο νοσοκομειο μαζί με τον αντρα της και συντομα γίνεται μαρτυρας των γεγονοτων που ακολουθουν από την «κοινωνια των τυφλων».
Ειλικρινα δεν εχω ξαναδει ποτε μου ταινια που να θιγει τοσα θεματα με τοση μαεστρια! Ολη η κτηνωδια του κοσμου μεταφερεται σε μια εικονικη κοινωνια στην οποια κυριαρχει η βια, η λεηλασιες, η βρωμια, η διαφθορα και η προδοσια κι όμως ταυτοχρονα ο Σαραμαγκου εχει γραψει ένα εργο για την ελπιδα και το φως. Σιγουρα δεν είναι ταινια που βλεπεται ευκολα, και σιγουρα δεν είναι ταινια ευχαριστη. Επι δυο ολοκληρες ωρες θα εχετε έναν τεραστιο κομπο στο στομαχι. Αξιζει τον κοπο όμως, κι όταν τελειωσει η ταινια θα μεινετε με ένα αινιγματικο χαμογελο αποριας. Αλλα θα είναι χαμογελο, αυτό το εγγυομαι! Δεν θα καταλαβετε τα παντα, η ταινια κλεινει με ένα επιτηδευμενο κενο, ομως σιγουρα θα σας μιλησει, κι ακριβως αυτό το κενο του φιναλε είναι που λεει τα παντα τελικα. Δειτε το. Δεν είναι το ειδος του κινηματογραφου που αρεσει σε ολους, είναι όμως μια από τις ταινιες που απλα ΠΡΕΠΕΙ να εχει δει κανεις.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου