Πέμπτη, 14 Οκτωβρίου 2010





ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΤΡΑΓΟΥΔΩΝΤΑΣ – The thorn birds
(Richard Chamberlain, Rachel Ward, Christopher Plummer, Barbara Stanwyck, Jean Simmons, Piper Laurie, Bryan Brown, Mare Winningham)
Αχ τα Πουλια! Τι να πω τωρα, που ότι και να πει κανεις είναι λιγο!!! Προκειται απλα για την καλυτερη σειρα ολων των εποχων! Ever! Και κατ`εμε και για το μεγαλυτερο love story ολων των εποχων! Δεν εχετε δει ποτε μεγαλυτερο ερωτα από αυτόν! Ουτε πιο παθιασμενο, πιο απαγορευμενο, ή πιο ολοκληρωμενο! Δεν υπαρχει! Μια εξαιρετικη κλασσικη μινι σειρα που κυριολεκτικα θα σας καθηλωσει, θα σας συγκινησει, θα σας ανατριχιασει και θα σας κανει να τελειωσετε τοσα, μα τοοοσα πακετα χαρτομαντηλα οσα δεν εχετε τελειωσει ποτε στη ζωη σας! Αναφερομαι ακομη και στους πλεον αναισθητους και σκληροπετσους θεατες! Είναι αδυνατον να μην πλανταξετε στο κλαμα! Και κατι άλλο: μπορει να το εχετε δει 500.000 φορες –μιλαω από προσωπικη πειρα!- ακομη θα κλαιτε, παντα θα κλαιτε! Ποτε κανενας συγγραφεας, ειτε μιλαμε για βιβλιο, ειτε για σεναριο, ειτε για οποιοδηποτε ειδος γραφης, δεν θα μπορεσει να γραψει μια τελειοτερη ερωτικη ιστορια από αυτην!
Μια ιστορια αγαπης, η οποια σημαδευει τρεις ολοκληρες γενιες ανθρωπων, ξεκινωντας από την μητερα και καταληγοντας στην κορη της πρωταγωνιστριας, πλαισιωμενη από ορισμενους από τους πιο αληθινους και ολοκληρωμενους χαρακτηρες που γραφτηκαν ποτε, με φοντο τα εξωτικα τοπια της Αυστραλιας, και μια ιστορια που διαδραματιζεται από τις αρχες του 1900, μεχρι και σημερα. (Το σημερα βεβαια είναι λιγο σχετικο, καθως γυριστηκε το 1983, αλλα αυτό είναι το concept!)
Η σειρα είναι επικεντρωμενη στην Μεγκι, την μοναδικη κορη της οικογενειας Κληρι, οι οποιοι, όταν η Μεγκι είναι κοριτσακι ακομη, φτανουν από την Νέα Ζηλανδια, στην Αυστραλια, φτωχοι, με σκοπο να δουλεψουν στο ραντσο της Μαιρη Καρσον, αδελφης του πατερα της Μεγκι. Εκει και γνωριζουν τον Ραλφ ΝτεΜπρικασαρ, έναν φιλοδοξο ιερεα που αποσκοπει στο να πεισει την Μαιρη Καρσον να αφησει το ραντσο της στην εκκλησια. Η δουλεια στο ραντσο είναι σκληρη. Η Φι, μητερα της Μεγκι, επισης. Δειχνει να αγνοει την υπαρξη της κορης της, για τους δικους της λογους. Ο μονος που φαινεται να προσεχει και να ενδιαφερεται για την μικρη Μεγκι, είναι ο Ραλφ. Χρονια αργοτερα, η Μεγκι πλεον είναι μια πανεμορφη κοπελα η οποια εχοντας παρει αγαπη μονο από τον Ραλφ, είναι τρελα ερωτευμενη μαζί του. Ο Ραλφ, κι αυτος ερωτευμενος, δεν τολμα ποτε να το ομολογησει εστω και στον εαυτο του. Η Μεγκι προσπαθει να τον διεκδηκησει, όμως συντομα καταλαβαινει πως προκειται για έναν ανθρωπο που δεν θα μπορει να εχει ποτε, καθως όπως της λεει ο Ραλφ χαρακτηριστικα «I love you Meggie, but I love God more». Η Μεγκι αποφασιζει να φτιαξει την ζωη της και παντρευεται τον Λουκ, συντομα όμως καταλαβαινει πως πλαϊ του, δεν θα βρει ποτε την ευτυχια που της αναλογει και τον εγκαταλειπει. Ο Ραλφ, καταπιεζοντας για χρονια ολοκληρα τον ερωτα του, στα νέα του χωρισμου της Μεγκι, ενδιδει τελικα στον πειρασμο… Από`κει και περα, αν ανηκετε στους μαλλον ελαχιστους που δεν το εχουν δει, δειτε το. Αν παλι το εχετε δει, ότι και να γραψω εγώ, είναι περιττο…
Ο Ριτσαρντ Τσαμπερλαιν στον μεγαλυτερο ρολο της ζωης του! Η Ρεητσελ Γουορντ, το ιδιο. Η Τζην Σιμμονς καθηλωτικη στον ρολο της Φι, μια από τις πλεον τραγικες φιγουρες του εργου, όπως και η νεαρη τοτε Μαρι Γουαϊννινγκχαμ, στον ρολο της Τζασι, της κορης της Μεγκι. Μια συγκλονιστικη ερωτικη ιστορια, η οποια τελικα δεν μιλαει τοσο για τον ερωτα, οσο για την πραγματικη αγαπη και τα μεγαλα παιχνιδια της ζωης. Μια τραγικη ιστορια για την πιστη, την ελπιδα, την φιλοδοξια και την ματαιοδοξια, την μαχη θεου κι ανθρωπου, τη μοναξια, τον κυνισμο, τις αμαρτιες των γονιων που τιμωρουν κάθε παιδι, το πώς ο ανθρωπος γίνεται όλα αυτά που ευχοταν να μην γινει, τη θεια δικη και τελικα την λυτρωση. ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ!!! Σε καμια περιπτωση!

ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΤΡΑΓΟΥΔΩΝΤΑΣ – ΤΑ ΧΑΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ
The thorn birds: The missing years
(Richard Chamberlain, Amanda Donohoe)
Και μετα τους υμνους, ηρθε η ωρα για λιγο κραξιμο! Τα Πουλια Πεθαινουν Τραγουδωντας είναι η καλυτερη σειρα ολων των εποχων, το ειπαμε αυτό. Προφανως, καποιοι αποφασισαν να επωφεληθουν και εβγαλαν ένα σηκουελ της σειρας το οποιο υποτιθεται ότι εξηγει τι ακριβως συνεβη στα χρονια που η αρχικη σειρα παραλειπει… Προκειται λοιπον για μια τηλεταινια στην οποια μαθαινουμε τι συνεβη στο διαστημα μετα το νησι και πριν την επομενη συναντηση του Ραλφ και της Μεγκι, η οποια στην αρχικη σειρα γίνεται με μια λεζαντα η οποια γραφει «…χρονια μετα». Το θεμα είναι πως στη συγκεκριμενη τηλεταινια, αναιρουν σχεδον τα παντα από οσα ξερουμε! Ακομη κι αν προσπερασει κανεις το γεγονος ότι την Μεγκι δεν την παιζει πια η Ρεητσελ Γουορντ, αλλα μια άλλη κοπελιτσα που σε καμια περιπτωση δεν καταφερνει να την φτασει, είναι απαραδεκτο το ότι φαινεται ο Ραλφ να γνωριζει την υπαρξη του Ντεην, γεγονος το οποιο φυσικα δεν υφισταται διοτι όχι απλα δεν κολλαει με την πρωτη σειρα, αλλα αναιρει και ολο το μεγαλειο του φιναλε της! Είναι απαραδεκτο και είναι και κριμα, εφτα χρονια μετα, να σου χαλανε με τετοιο τροπο την ομορφοτερη τηλεοπτικη εμπειρια της ζωης σου! ΝΤΡΟΠΗ!

Παρασκευή, 8 Οκτωβρίου 2010


ΟΙ ΓΕΦΥΡΕΣ ΤΟΥ ΜΑΝΤΙΣΟΝ – The Bridges of Madison County
(Meryl Streep, Clint Eastwood – Σκηνοθεσια:Clint Eastwood)
Καλοκαιρι 1965. Η Φραντσεσκα Τζονσον είναι μια νοικοκυρα, παντρεμενη με παιδια. Στη ζωη της εισβαλλει ξαφνικα ο Ρομπερτ Κινκεηντ, φωτογραφος του National Geographic που θα βρισκεται στην περιοχη μονο για τεσσερις μερες. Οι δυο τους θα ζησουν έναν ερωτα απ`αυτους που συναντα μονο μια φορα στη ζωη του κανεις, κι αυτό αν εισαι τυχερος! Όταν η Φραντσεσκα μενει και παλι μονη, αρχιζει να καταγραφει τα οσα εξησε εκεινες τις τεσσερις μερες σε ένα ημερολογιο, το οποιο μετα τον θανατο της, χρονια αργοτερα, πεφτει στα χερια των παιδιων της…
Μια από τις πρωτες και καλυτερες ταινιες του σκηνοθετη πλεον Κλιντ Ηστγουντ, με μια εξαιρετικη Μεριλ Στριπ, πολύ συγκινητικη, πολύ ανθρωπινη, πολύ αληθινη και πολύ νοσταλγικη. Ένα μεγαλο love story με μια ολοκληρη ζωη συμπικνωμενη σε τεσσερις μερες που θα αλλαξουν για παντα τους δυο ηρωες ενώ ταυτοχρονα καθηλωνουν το κοινο, σε μια κλασσικη πια ταινια που κανεις δεν πρεπει να χασει!



Πέμπτη, 7 Οκτωβρίου 2010

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ – The experiment
(Moritz Bleibtreu – Σκηνοθεσια:Oliver Hirschbiegel)
Εξαιρετικη γερμανικη ταινια, βασισμενη σε αληθινα γεγονοτα που συνεβησαν κατά την διαρκεια ενός ψυχολογικου πειραματος το 1971. Κλειστοφοβικη ατμοσφαιρα και ισχυρες δοσεις κάθε ειδους βιας συνθετουν ένα ψυχολογικο θριλερ για γερα νευρα που καθηλωσε κοινο και κριτικους και εκανε ευρεως γνωστους τον πρωταγωνιστη Μοριτζ Μπλαϊμπτροϊ αλλα και τον σκηνοθετη Ολιβερ Χιρσμπιγκελ.
Εικοσι αντρες λαμαβνουν μερος οικειοθελως σε ένα ψυχολογικο πειραμα. Δεχονται να μπουν στην φυλακη για δυο βδομαδες. Οι κινησεις τους θα παρακολουθουνται 24 ωρες το 24ωρο από κρυφες καμερες και ψυχολογους. Δεκα από αυτους μπαινουν ως κρατουμενοι, και δεκα ως δεσμοφυλακες. Μονο που πολύ συντομα η κατασταση θα ξεφυγει από τον ελεγχο.
Μια ταινια για την τρομακτικη μεθη της δυναμης και του ελεγχου της ανθρωπινης ζωης, την αξιοπρεπεια, τα ανθρωπινα δικαιωματα και τα παιχνιδια του μυαλου, ένα θριλερ που θα σας κοψει την ανασα και μια ταινια γροθια στο στομαχι που απεσπασε 10 συνολικα βραβεια, αναμεσα στα οποια ηταν αυτά της Σκηνοθεσιας, Σεναριου, Ταινιας, Υποκριτικης και αλλα. Μην το χασετε!



Κυριακή, 3 Οκτωβρίου 2010





ΠΕΡΙ ΤΥΦΛΟΤΗΤΟΣ – Blindness
(Julianne Moore, Gael Garcia Bernal, Mark Ruffalo, Alice Braga, Danny Glover, Sandra Oh – Σκηνοθεσια:Fernando Meirelles)
Η ταινια που ανοιξε το Φεστιβαλ Καννων του 2008, σε σκηνοθεσια του εξαιρετικου Φερναντο Μεϊρεγιες, και βασισμενη στο μυθιστορημα του νομπελιστα συγγραφεα, Ζοζε Σαραμαγκου, είναι απλα ΚΑ-ΘΗ-ΛΩ-ΤΙ-ΚΗ! Μια βαθια κοινωνικη αλληγορια, με ένα εξαιρετικο διεθνες καστ και μια επιτηδευμενα νευρικη σκηνοθεσια που κοβει την ανασα. Σφιχτο μονταζ, δυνατες αντιθεσεις και ένα εκτυφλωτικα σχεδον λευκο πλανο, με εικονες που στο μεγαλυτερο μερος της ταινιας κουραζουν το ματι, αλλα ταυτοχρονα εξυπηρετουν τελεια το θεμα του εργου και βοηθουν τον θεατη να ταυτιστει, το Περι Τυφλοτητος είναι μια από τις καλυτερες, και κατ`εμε σημαντικοτερες ταινιες που εχω δει ποτε μου!
Χωρος και χρονος απροσδιοριστα, βρισκομαστε σε μια πολη που θα μπορουσε να είναι οπουδηποτε και ξαφνικα ξεσπα μια επιδημια λευκης τυφλοτητος. Το μεγαλυτερο μερος των κατοικων της πολης εχει πληγει, και κλεινεται σε ένα εγκαταλελειμενο νοσοκομειο το οποιο η κυβερνηση βαζει σε καραντινα. Η μονη που εχει γλιτωσει και εξακολουθει να βλεπει, είναι η γυναικα ενός γιατρου, που κλεινεται στο νοσοκομειο μαζί με τον αντρα της και συντομα γίνεται μαρτυρας των γεγονοτων που ακολουθουν από την «κοινωνια των τυφλων».
Ειλικρινα δεν εχω ξαναδει ποτε μου ταινια που να θιγει τοσα θεματα με τοση μαεστρια! Ολη η κτηνωδια του κοσμου μεταφερεται σε μια εικονικη κοινωνια στην οποια κυριαρχει η βια, η λεηλασιες, η βρωμια, η διαφθορα και η προδοσια κι όμως ταυτοχρονα ο Σαραμαγκου εχει γραψει ένα εργο για την ελπιδα και το φως. Σιγουρα δεν είναι ταινια που βλεπεται ευκολα, και σιγουρα δεν είναι ταινια ευχαριστη. Επι δυο ολοκληρες ωρες θα εχετε έναν τεραστιο κομπο στο στομαχι. Αξιζει τον κοπο όμως, κι όταν τελειωσει η ταινια θα μεινετε με ένα αινιγματικο χαμογελο αποριας. Αλλα θα είναι χαμογελο, αυτό το εγγυομαι! Δεν θα καταλαβετε τα παντα, η ταινια κλεινει με ένα επιτηδευμενο κενο, ομως σιγουρα θα σας μιλησει, κι ακριβως αυτό το κενο του φιναλε είναι που λεει τα παντα τελικα. Δειτε το. Δεν είναι το ειδος του κινηματογραφου που αρεσει σε ολους, είναι όμως μια από τις ταινιες που απλα ΠΡΕΠΕΙ να εχει δει κανεις.



Ο ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ ΤΗΣ ΠΕΡΣΙΑΣ: Η ΑΜΜΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
– Prince of Persia:The sands of time
(Jake Gyllenhaal, Gemma Arterton, Ben Kingsley, Alfred Molina
– Σκηνοθεσια:Mike Newell)
Ευχαριστη εξωτικη περιπετεια-παραμυθι εμπνευσμενη από το γνωστο video game, από τους παραγωγους των Πειρατων της Καραϊβικης, μια ταινια στο ιδιο υφος, μονο που είναι στην ερημο με σουλτανους και χανουμισσες! Ο Τζεηκ Γκυλενχαλ πιο αντρας και πιο σεξι από ποτε, ο Μπεν Κινγκσλεϊ πιο κακος από ποτε και η νεοαφιχθεισα Τζεμμα Αρτερτον να τραβαει τα πανδεινα στα στιβαρα μπρατσα του Τζεηκ! Είναι καλογυρισμενο, είναι ατμοσφαιρικο, εχει ωραια εφε, εχει καλους ηθοποιους και φυσικα βλεπεται παρα παρα πολύ ευχαριστα! Από τα καλυτερα του ειδους του…
Η αμμος του χρονου, είναι το δωρο των θεων στους ανθρωπους και είναι φυλαγμενη σ`ένα μαγικο στιλετο το οποιο ολοι θελουν να αποκτησουν. Ο Ντασταν, θετος γιος του βασιλια της Περσιας, μετα την δολοφονια του πατερα του, μαθαινει για την υπαρξη του στιλετου, και μαζί με την Ταμινα, προστατιδα του στιλετου, προσπαθουν να εμποδισουν τον σατανικο Νιζαμ, αδελφο αλλα και δολοφονο του βασιλια, να το αποκτησει, ενώ την ιδια στιγμη, ο Νιζαμ εχει ενοχοποιησει τον Ντασταν για τον φονο! Χαμος!



ΠΑΡΑΔΕΙΣΕΝΙΑ ΟΣΤΑ – The lovely bones
(Mark Wahlberg, Rachel Weisz, Susan Sarandon, Stanley Tucci, Saoirse Ronan
– Σκηνοθεσια:Peter Jackson)
Από τον σκηνοθετη του Αρχοντα των Δαχτυλιδιων, ένα μεταφυσικο αστυνομικο δραμα, αρκετα πρωτοτυπο ως ταινια και με ένα εξαιρετικο καστ, στο οποιο ο Στανλεϊ Τουτσι, και η Σουζαν Σαραντον αν και σε δευτερο ρολο, κλεβουν αγριως την παρασταση, μια ταινια με παραμυθενια ατμοσφαιρα και αρκετες πολύ δυνατες στιγμες, που παρολα αυτά όμως κατι σε χαλαει. Λιγο ο CGI παραδεισος που παρατραβαει με αποτελεσμα να υπαρχει τεραστια κοιλια στη δραση της ταινιας, λιγο που από ένα σημειο και μετα η ταινια εξελισσεται σε κατι εντελως διαφορετικο από το αναμενομενο –όχι με την εννοια της ανατροπης, αλλα με την εννοια ότι καπου χανει την ουσια και επικεντρωνει σε λαθος πραγματα- και λιγο το φιναλε του, το οποιο φαινεται «λιγο» σε σχεση με την ολη ταινια. Παρολα αυτά όμως σε αφηνει με αναμεικτες εντυπωσεις γιατι είναι αδυνατο πραγματικα να παραβλεψει κανεις την δυναμικη του θεματος και τις τεραστιες κυριολεκτικα ερμηνειες των ηθοποιων! Απλα θεωρω ότι σε αντιθεση με τον Αρχοντα, ο Πητερ Τζακσον, το συγκεκριμενο θεμα δεν το χειριστηκε τοσο καλά και καπου το αφησε να ξεφτισει…
Η υποθεση; Η Σουζι Σαλμον είναι η 14χρονη κορη μιας απολυτα ευτυχισμενης οικογενειας. Μονο που δολοφονειται. Η ψυχη της πηγαινει στον παραδεισο, απ`οπου παρακολουθει την οικογενεια της να διαλυεται και προσπαθει να τους ξαναενωσει, να τους δειξει ότι μπορει να είναι μακρια τους αλλα είναι καλά, αλλα και να τιμωρησει τον δολοφονο της, ο οποιος φαινεται να ξεφευγει.


Η ΠΛΕΚΤΑΝΗ – Body of lies
(Leonardo DiCaprio, Russell Crowe – Σκηνοθεσια:Ridley Scott)
Καλοφτιαγμενη κατασκοπικη περιπετεια που εσπασε ταμεια! Εγώ να πω την αληθεια, μπερδευτηκα… Απλα το χαζευα χωρις να καταλαβαινω τι γίνεται ακριβως. Μπολικη δραση, δυο εξαιρετικοι πρωταγωνιστες, αλλα από`κει και περα πολύ CIA επεσε κι εγώ καπου σκαλωσα… Το μονο που θυμαμαι, είναι ο ΝτιΚαπριο, που είναι στην ερημο, κηνυγαει κατι τρομοκρατες κι ο Ρασσελ Κροου, σ`ολη την ταινια του λεει από το τηλεφωνο τι να κανει!



Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ – City of angels
(Nicolas Cage, Meg Ryan)
Κλασσικο πια αισθηματικο, πολύ ρομαντικο –του θανατα όμως!- δραμα, που ακομη και οι πλεον κυνικοι ανθρωποι εχουν λατρεψει νομιζω! Κλαις, κλαις, κλαις και το κλαμα δεν τελειωνει ποτε! Μια από τις ομορφες ιστοριες αγαπης που ειδαμε την δεκαετια του `90, κι από τοτε το βλεπουμε και το ξαναβλεπουμε και παντα είναι εξισου συγκινητικο με την πρωτη φορα!
Ο Νικολας Κεητζ στον ρολο του Σεθ, ενός αγγελου που ερωτευεται την Μαγκι, μια γιατρο και για χαρη της είναι ετοιμος να απαρνηθει την αιωνιοτητα… Από`κει και περα, ειτε ξερετε τι γίνεται γιατι δεν νομιζω να υπαρχουν και πολλοι που δεν εχουν δει την ταινια, αν παλι δεν την εχετε δει, δειτε την!