Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2010


ΟΣΑ ΠΑΙΡΝΕΙ Ο ΑΝΕΜΟΣ – Gone with the wind
(Vivien Leigh, Clark Gable, Olivia de Havilland, Leslie Howard, Hattie McDaniel
– Σκηνοθεσια:Victor Fleming)
Ε τι να πω εδώ; Τα λογια είναι περιττα! Το αριστουργημα των αριστουργηματων, η ταινια σταθμος στην ιστορια του κινηματογραφου, ένα πρωταγωνιστικο διδυμο που συζητηθηκε οσα ελαχιστα αλλα και αποτελεσε σημειο αναφορας για γενιε και γενιες και ένα επος που δεν προκειται να ξεπεραστει ποτε μα ποτε από καμια υπερπαραγωγη και κανενα ρεκορ εισιτηριων γιατι οσο καλη κι αν είναι μια ταινια, ποτε δεν θα είναι το Οσα Παιρνει ο Ανεμος!
Γυριστηκε το 1939, βασισμενο στην επισης κλασσικη πια νουβελα της Μαργκαρετ Μιτσελ , απεσπασε 8 Οσκαρ, αναμεσα στα οποια αυτό του Α`Γυναικειου ρολου, του Β`Γυναικειου ρολου για την Χατι ΜακΝτανιελ η οποια ηταν και η πρωτη εγχρωμη ηθοποιος που προταθηκε και κερδισε μαλιστα το πολυποθητο αγαλματακι, Καλυτερης Σκηνοθεσιας, Ταινιας αλλα και Σεναριου.
Για την υποθεση δεν θα γραψω τιποτα, θεωρω δεδομενο πως ολοι το εχετε δει! Για τους υπολοιπους… Frankly, my dear, I don't give a damn!


ΟΡΓΙΣΜΕΝΟ ΕΙΔΩΛΟ – Raging bull
(Robert De Niro, Joe Pesci, John Torturo – Σκηνοθεσια:Martin Scorsese)
Δυνατο βιογραφικο δραμα, και μια κλασσικη ταινια, που αφησε εποχη, αλλα και καθιερωσε τον Ρομπερτ Ντε Νιρο σαν έναν από τους μεγαλυτερους ηθοποιους στην ιστορια του κινηματογραφου. Απεσπασε δυο Οσκαρ, αναμεσα των οποιων και αυτό του Α`Ανδρικου ρολου, ενώ ηταν υποψηφιο για αλλα εξι, μεταξυ των οποιων τα Β`Ανδρικου και Γυναικειου ρολου, Σκηνοθεσιας και Ταινιας.
Η ταινια, αφορα την ζωη του Τζεηκ ΛαΜοττα, πρωταθλητη του μποξ, εστιαζοντας στις προσωπικες του σχεσεις και την ζωη του, την παρανοϊκη ζηλεια για την γυναικα του και τον θυμο που εκρυβε μεσα του, ο οποιος μπορει να τον εκανε πρωταθλητη αλλα τον διελυσε ως ανθρωπο. Μια ταινια σκληρη, αλλα κλασσικη, με μια τεραστια ερμηνεια από τον Ντε Νιρο, που σιγουρα αξιζει να δειτε.


ΟΙ ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ – The dreamers
(Michael Pitt, Eva Green, Louis Garrel, Jean-Paul Belmondo, Francois Truffaut
-Σκηνοθεσια:Bernardo Bertolucci)
Κοινωνικο-πολιτικο δραμα, για τις σεξουαλικες αναζητησεις και πολιτικες ιδεολογιες μιας παρεας νεαρων, με φοντο το επαναστατικο Παρισι του 1968. Τρεις εξαιρετικοι νεοι ηθοποιοι και ενας σκηνοθετης γνωστος για την ιδιαιτεροτητα του υφους του, φτιαχνουν μια ασυνηθιστη ταινια με πολλες ομορφες στιγμες αλλα τιποτα συγκλονηστικο στο συνολο της. Θεωρω πως είναι από τις ταινιες που χωρις να είναι κακη, ουτε καν μετρια, είναι καλη ταινια, είναι όμως υπερεκτιμημενη εξαιτιας του σκηνοθετη της.