Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2009


ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ – A home at the end of the world
(Colin Farrell, Robin Wright Penn, Dallas Roberts, Sissy Spacek)
Από τον βραβευμενο με Πουλιτζερ Μαϊκλ Καννινγκχαμ (συγγραφεα του «Οι Ωρες»), άλλη μια μεταφορα βιβλιου του στη μεγαλη οθονη, που αυτή τη φορα όμως περασε λιγο …στο ντουκου! Αυτό δεν σημαινει πως το εργο δεν είναι εξισου σχεδον σημαντικο. Προκειται για την ιστορια μιας ιδιομορφης φιλιας, και μιας ακομη πιο ιδιαιτερης σχεσης. Ένα τριγωνο ισως… αλλα όχι. Είναι μια ταινια για τον ανθρωπο, για τους δεσμους που ενωνουν τους ανθρωπους ανεξαρτητως φυλου, ηλικιας ή συγγενειας. Τρυφερο, αληθινο, βαθια ανθρωπινο, ένα γνησιο εργο του Καννινγκχαμ –οσοι τον εχουν παρακολουθησει καταλαβαινουν τι εννοω…
Ο Μπομπυ σε νεαρη ηλικια μενει ορφανος, εχοντας χασει μανα, πατερα κι αδελφο. Μονο του στηριγμα είναι ο κολλητος του φιλος Τζοναθαν, με τον οποιο και μενει από τοτε που εχασε τους δικους του, αντιμετωπιζοντας τους γονεις του σαν δικους του. Μεγαλωνοντας, τα δυο αγορια αναπτυσσουν μια ιδιαιτερη σχεση, που τους φερνει ολο και πιο κοντα. Χρονια μετα, εχοντας κανει ο καθενας τη ζωη του, ξανασυναντιουνται. Ο Μπομπυ κανει δεσμο με την Κλαιρ, φιλη του Τζοναθαν και αρκετα μεγαλυτερη του. Κανουν ένα παιδι μαζί. Ο Τζοναθαν όμως νιωθει γι`άλλη μια φορα να χανει τους δικους του ανθρωπους από τον Μπομπυ αλλα και τον έναν και μοναδικο ανθρωπο που θελησε ποτε πραγματικα. Οι τρεις τους αποφασιζουν να συγκατοικησουν και να μεγαλωσουν μαζί το παιδι. Ποσο όμως εφικτο είναι αυτό;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου